Przejdź do treści

Właściwości eudialitu

Skład, działanie, bezpieczeństwo i zastosowanie

Autor: · Aktualizacja:

W skrócie

Eudialit to czerwonoróżowy krzemian sodu, wapnia, żelaza i cyrkonu, występujący w skałach alkalicznych, m.in. w Grenlandii, Rosji i Kanadzie [1][2]. To kolekcjonerski minerał i drobna ruda cyrkonu [2]; lecznicze działanie nie ma potwierdzenia naukowego.

Po angielsku
eudialyte
Inne nazwy
eudialyt

Właściwości chemiczne i fizyczne eudialitu

Eudialit to złożony krzemian pierścieniowy sodu, wapnia, żelaza i cyrkonu z domieszką pierwiastków ziem rzadkich, krystalizujący w układzie trygonalnym.

WłaściwośćWartość
Wzór chemicznyNa4(Ca,Ce)2(Fe2+,Mn,Y)ZrSi8O22(OH,Cl)2
Gromadakrzemiany (cyklokrzemiany)
Twardość w skali Mohsa5–5,5
Gęstość2,8–3 g/cm³
Układ krystalograficznytrygonalny
Barwaróżowoczerwona, czerwona, żółta, żółtobrązowa, fioletowa
Połyskszklisty
Rysabiała
Łupliwośćniedoskonała

Dane: Webmineral — Eudialyte Mineral Data. Wartości typowe dla minerału; poszczególne okazy mogą się różnić.

Na co pomaga eudialit? Działanie i badania

Lecznicze działanie eudialitu nie ma potwierdzenia naukowego i użyte źródła nie opisują badań klinicznych. Minerał ma znaczenie geologiczne: jest drobną rudą cyrkonu, a geolodzy używają go do datowania skał, w których występuje [2]. Złoża z eudialitem mogą być potencjalnym źródłem pierwiastków ziem rzadkich, cyrkonu i niobu [3].

EfektSiła dowodówŹródła
Działanie lecznicze lub energetyczne kamieniaNiepotwierdzone[2]

Niepotwierdzone — Badania nie potwierdziły efektu albo go nie badano.

Uprawa, pochodzenie i odmiany

Eudialit to krzemian o złożonym wzorze, w którym występują sód, wapń, żelazo, mangan i cyrkon, krystalizujący w układzie trygonalnym [1][2]. Po raz pierwszy opisano go w 1819 roku w kompleksie intruzywnym Ilímaussaq w południowo-zachodniej Grenlandii [2]. Występuje też w masywie Chibiny na Półwyspie Kola, Mont Saint-Hilaire i Kipawa w Kanadzie, Norra Kärr w Szwecji oraz w Poços de Caldas w Brazylii [1][2]. Kompleks Ilímaussaq jest jednym z największych znanych złóż z eudialitem [3].

Przechowywanie eudialitu

Eudialit ma twardość 5–6 w skali Mohsa, więc chroń go przed zarysowaniem przez twardsze minerały i przechowuj osobno [1][2]. Wikipedia klasyfikuje go jako łagodnie radioaktywny [2]; użyte źródła nie opisują ryzyka, więc nie połykaj go ani nie rób z niego eliksirów wodnych.

Jak wybierać

Eudialit ma barwę od różowoczerwonej i czerwonej po żółtobrązową i fioletową, a twardość 5–5,5 lub 5–6 w skali Mohsa, zależnie od źródła [1][2]. Jako kamień jubilerski jest rzadki i ma niekorzystny pokrój kryształów [2]. Przy zakupie żądaj informacji o miejscu pochodzenia; w źródłach nie ma wiarygodnych wskazówek, jak odróżnić go od podróbek.

Znaczenie i symbolika

W tradycji ezoterycznej eudialit bywa kojarzony z miłością, sercem i emocjami. To wierzenie, nie fakt; nie ma na to dowodów naukowych.

Opisujemy tradycję i wierzenia — nie są to właściwości potwierdzone naukowo.

Charakter informacyjny Ta strona opisuje skład, zastosowanie i wyniki badań wraz z oceną siły dowodów. Nie zastępuje porady lekarza, farmaceuty, dietetyka ani lekarza weterynarii — zwłaszcza w ciąży, przy chorobach przewlekłych i przyjmowaniu leków.

FAQ

Eudialit po angielsku?
eudialyte [2].
Gdzie występuje eudialit?
M.in. w Grenlandii (Ilímaussaq), na Półwyspie Kola, w Kanadzie (Mont Saint-Hilaire, Kipawa), Szwecji i Brazylii [1][2].
Jaką twardość ma eudialit?
5–6 w skali Mohsa; źródła podają 5–5,5 lub 5–6 [1][2].
Czy eudialit jest radioaktywny?
Wikipedia klasyfikuje go jako łagodnie radioaktywny [2].

Źródła

  1. Eudialyte — Mineralpedia, Dakota Matrix — baza danych
  2. Eudialyte — Wikipedia — omówienie
  3. Hydrothermal Alteration of Eudialyte-Hosted Critical Metal Deposits — Minerals (MDPI) 2019 — artykuł recenzowany

Poznaj również