Przejdź do treści

Właściwości łoju

Skład, działanie, bezpieczeństwo i zastosowanie

Autor: · Aktualizacja:

W skrócie

Łój to tłuszcz zwierzęcy wytapiany głównie z tłuszczu okołonerkowego wołu, owcy lub świni, zbudowany głównie z trójglicerydów. Około połowy kwasów tłuszczowych w łoju wołowym stanowią kwasy nasycone, które podnoszą poziom cholesterolu LDL [1][2]. Łój wytrzymuje wysoką temperaturę smażenia (punkt dymienia ok. 249 °C) [1].

Po angielsku
tallow
Inne nazwy
łój wołowy, łój wieprzowy (smalec), łój barani, tłuszcz wołowy
Kalorie
902 kcal w 100 g
Najlepiej zbadane działanie
Tłuszcze nasycone podnoszą LDL i ryzyko chorób serca Silne
W ciąży
W umiarkowanych ilościach
Dla psa
Ostrożnie

Wartości odżywcze łoju

SkładnikWartość w 100 g% RWS
Wartość energetyczna902 kcal—
Białko0 g—
Tłuszcz100 g—
w tym kwasy nasycone49,8 g—
Węglowodany przyswajalne0 g—
w tym cukry0 g—
Błonnik0 g—
Woda0 g—
Wapń0 mg0%
Żelazo0 mg0%
Magnez0 mg0%
Fosfor0 mg0%
Potas0 mg0%
Sód0 mg—
Cynk0 mg0%
Miedź0 mg0%
Selen0,2 µg0%
Witamina C0 mg0%
Tiamina (B1)0 mg0%
Ryboflawina (B2)0 mg0%
Niacyna (B3)0 mg0%
Witamina B60 mg0%
Kwas foliowy0 µg0%
Witamina B120 µg0%
Witamina A0 µg0%
Witamina E2,7 mg22%
Witamina D0,7 µg14%
Witamina K0 µg0%

Wyróżnienie oznacza co najmniej 15% RWS w 100 g — „znaczącą ilość” wg załącznika XIII rozporządzenia (UE) nr 1169/2011 (od tej zawartości wolno mówić o „źródle” składnika; „wysoka zawartość” to co najmniej 30%). RWS dla osoby dorosłej wg tego załącznika. Węglowodany podajemy jako przyswajalne (ogółem minus błonnik). Dane o składzie: USDA FoodData Central, SR Legacy, NDB 04001, domena publiczna.

Na co pomaga łój? Działanie i badania

Łój nie jest produktem prozdrowotnym: około połowy jego kwasów tłuszczowych jest nasyconych, a kwas palmitynowy, najobfitszy z nich, podnosi LDL [2]. Zalecenia Amerykańskiego Towarzystwa Kardiologicznego z 2017 r. wskazują, że zastąpienie tłuszczów nasyconych nienasyconymi zmniejsza ryzyko chorób serca [2]. Łój nie jest też istotnym źródłem witamin rozpuszczalnych w tłuszczach [2]. Twierdzenia o szczególnych właściwościach leczniczych łoju nie mają potwierdzenia w badaniach.

EfektSiła dowodówŹródła
Tłuszcze nasycone podnoszą LDL i ryzyko chorób sercaSilne[2]
Zastąpienie tłuszczów nasyconych nienasyconymi zmniejsza ryzyko chorób sercaUmiarkowane[2]
Łój jest istotnym źródłem witamin A, D, E lub KNiepotwierdzone[2]

Silne — Spójne wyniki przeglądów systematycznych lub wielu badań klinicznych u ludzi. Umiarkowane — Pojedyncze badania kliniczne lub spójne badania obserwacyjne. Niepotwierdzone — Badania nie potwierdziły efektu albo go nie badano.

Jak stosować: formy i ilość

FormaJak stosować
Łój wołowy (z tłuszczu okołonerkowego)wytapiany do smażenia i wypieków; biały, twardy w temperaturze pokojowej
Łój baraniintensywniejszy w smaku, używany w niektórych kuchniach regionalnych
Smalec (tłuszcz wieprzowy)miększy, o niższej temperaturze topnienia niż łój wołowy
Łój do celów technicznychmydła, świece, pasza; nie do spożycia

Łój w kuchni

Łój wołowy służy do smażenia i pieczenia, bo jego punkt dymienia wynosi ok. 249 °C [1]. Dawniej smażono na nim frytki, a dziś używa się go także do wypieków i jako składnik pemikanu [1]. W kuchni polskiej częściej stosuje się smalec wieprzowy. Wytapia się go na małym ogniu, a przecedzony tłuszcz zastyga w słoiku.

Łój na skórę i włosy

Łój wołowy bywa stosowany w kosmetyce domowej, np. do kremów i balsamów, oraz w produkcji mydeł (sodium tallowate) [1]. Skuteczność łoju w pielęgnacji twarzy nie została potwierdzona badaniami klinicznymi, a tłusty produkt może zatykać pory.

Łój w ciąży, dla dzieci i seniorów

GrupaOcenaCo warto wiedzieć
CiążaW umiarkowanych ilościachW ilościach kulinarnych jak inne tłuszcze zwierzęce; ogranicz nasycone tłuszcze.
DzieciW umiarkowanych ilościachNie ma powodu, by podawać go regularnie.
SeniorzyOstrożniePrzy podwyższonym cholesterolu ogranicz [2].

Łój a choroby i diety

Stan lub dietaOcenaCo warto wiedzieć
Dieta ketogenicznaBezpieczneCzysty tłuszcz bez węglowodanów, ale wciąż tłuszcz nasycony [1][2].
OdchudzanieOstrożnieBardzo kaloryczny: ok. 900 kcal w 100 g [1].
Choroby wątrobyPo konsultacji z lekarzemTłuszcze zwierzęce wymagają ustalenia z lekarzem.

Przeciwwskazania i skutki uboczne

Osoby z hipercholesterolemią i chorobami serca powinny ograniczać tłuszcze nasycone, w tym łój [2]. Łój to bardzo skoncentrowane źródło energii (ok. 900 kcal w 100 g) [1].

Łój dla psa, kota i innych zwierząt

ZwierzęOcenaCo warto wiedzieć
PiesOstrożnieDuże ilości tłustych resztek mogą wywołać zapalenie trzustki; nie podawaj ich w nadmiarze.
KotOstrożnieTłuste resztki z kuchni nie są wskazane w diecie kota.
KuryBrak danychBrak pewnych danych.

W razie objawów po zjedzeniu skontaktuj się z lekarzem weterynarii.

Przechowywanie łoju

Wytopiony łój przechowuj w szczelnym słoiku w lodówce, gdzie wytrzyma kilka miesięcy; w zamrażarce dłużej. Jełczenie rozpoznasz po nieprzyjemnym zapachu, wtedy tłuszcz wyrzuć.

Charakter informacyjny Ta strona opisuje skład, zastosowanie i wyniki badań wraz z oceną siły dowodów. Nie zastępuje porady lekarza, farmaceuty, dietetyka ani lekarza weterynarii — zwłaszcza w ciąży, przy chorobach przewlekłych i przyjmowaniu leków.

FAQ

Łój wołowy do smażenia — czy się nadaje?
Tak, ma wysoki punkt dymienia (ok. 249 °C), więc nadaje się do smażenia w wysokiej temperaturze [1].
Łój wołowy do twarzy — czy działa?
Brak badań klinicznych potwierdzających korzyści dla skóry twarzy; bywa składnikiem domowych kremów [1].
Czym różni się łój od smalcu?
Łój pochodzi głównie z tłuszczu wołowego lub baraniego, smalec z wieprzowego; łój jest twardszy [1].
Czy łój wołowy jest zdrowy?
Nie jest produktem prozdrowotnym; zawiera ok. połowy tłuszczów nasyconych, które podnoszą LDL [2].

Źródła

  1. Wikipedia — Tallow — baza danych
  2. CSPI — Is beef tallow really healthier than seed oils? — omówienie
Bazy wartości odżywczych
USDA FoodData Central (zbiór SR Legacy) — baza składu żywności Departamentu Rolnictwa USA, dane w domenie publicznej, rekord NDB 04001. Wartości dotyczą 100 g części jadalnej w formie opisanej w rekordzie; produkty krajowe mogą się nieco różnić.
Podstawa prawna wartości referencyjnych
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011, załącznik XIII — referencyjne wartości spożycia oraz „znacząca ilość” (15% RWS w 100 g). Oświadczenia „źródło” (≥15%) i „wysoka zawartość” (≥30%) reguluje rozporządzenie (WE) nr 1924/2006.

Poznaj również