Przejdź do treści

Właściwości tojadu

Skład, działanie, bezpieczeństwo i zastosowanie

Autor: · Aktualizacja:

Tojad
Fot. Bernd Haynold / Wikimedia Commons, CC BY 2.5

W skrócie

Tojad (Aconitum) to bylina z rodziny jaskrowatych o granatowych, hełmiastych kwiatach, uznawana za najbardziej trującą roślinę Europy. Wszystkie jej części, zwłaszcza bulwiaste korzenie, zawierają akonitynę — alkaloid, który blokuje kanały sodowe i w ciągu minut do kilku godzin od spożycia wywołuje groźne dla życia zaburzenia rytmu serca [1][2].

Nazwa łacińska
Aconitum L. (m.in. Aconitum napellus L. — tojad mocny ogrodowy)
Po angielsku
monkshood, aconite, wolfsbane
Inne nazwy
mordownik, omieg, tojad mocny, tojad dzióbaty, pantofelki Matki Boskiej
Najlepiej zbadane działanie
Kardiotoksyczność i neurotoksyczność akonityny Silne
W ciąży
Unikać
Dla psa
Unikać

Na co pomaga tojad? Działanie i badania

Tojad nie ma w Europie żadnego uznanego zastosowania leczniczego — jego jedyną dobrze udokumentowaną właściwością jest skrajna toksyczność. Akonityna i pokrewne alkaloidy diterpenowe wiążą się z kanałami sodowymi komórek nerwowych i mięśnia sercowego, utrzymując je w stanie otwarcia, co prowadzi do uporczywej depolaryzacji, komorowych zaburzeń rytmu i porażenia oddechu [2][4]. W tradycyjnej medycynie chińskiej przetworzone korzenie tojadu stosowano przeciwbólowo, ale różnica między dawką „leczniczą” a śmiertelną jest tak mała, że zatrucia po preparatach ziołowych są regularnie opisywane w piśmiennictwie [1][2]. Dawne stosowanie nalewki tojadowej na skórę w nerwobólach i chorobach serca nie ma potwierdzenia w badaniach, a akonityna wchłania się także przez skórę i błony śluzowe [1][4].

EfektSiła dowodówŹródła
Działanie przeciwbólowe lub nasercowe (preparaty ziołowe)Niepotwierdzone[1][2]
Kardiotoksyczność i neurotoksyczność akonitynySilne[1][2][3]
Toksyczność dla zwierząt (bydło, psy, koty)Umiarkowane[4]

Silne — Spójne wyniki przeglądów systematycznych lub wielu badań klinicznych u ludzi. Umiarkowane — Pojedyncze badania kliniczne lub spójne badania obserwacyjne. Niepotwierdzone — Badania nie potwierdziły efektu albo go nie badano.

Jak stosować: formy i ilość

Ile tojadu dziennie i kiedy

Nie podajemy dawek: tojad to roślina śmiertelnie trująca, bez zarejestrowanego w Polsce produktu leczniczego. Ośrodki toksykologiczne ostrzegają, że margines między dawką „leczniczą” a toksyczną akonityny jest minimalny, a zatrucia zdarzają się nawet po preparatach ziołowych [1][2].

Tojad w ciąży, dla dzieci i seniorów

GrupaOcenaCo warto wiedzieć
CiążaUnikaćRoślina śmiertelnie trująca [1].
Karmienie piersiąUnikaćJak wyżej [1].
DzieciUnikaćPrzypadkowe zjedzenie przez dzieci to częsta przyczyna zatruć akonityną; trzymaj roślinę poza zasięgiem dzieci [1].
SeniorzyUnikaćRoślina śmiertelnie trująca; choroby serca pogarszają rokowanie [2].

Przeciwwskazania i skutki uboczne

Po połknięciu jakiejkolwiek części tojadu (lub preparatu z niego) natychmiast dzwoń pod 112 albo do ośrodka toksykologicznego — nie wywołuj wymiotów na własną rękę i nie czekaj na objawy [1][3]. Pierwsze sygnały pojawiają się w ciągu kilku minut do 2–3 godzin: drętwienie i mrowienie ust, języka i twarzy rozchodzące się na całe ciało, ślinotok, nudności, wymioty, biegunka, pocenie, osłabienie mięśni i zaburzenia widzenia [1][2][3]. Najgroźniejsze są zaburzenia rytmu serca — od bradykardii i bloków po częstoskurcz i migotanie komór, często oporne na leczenie — oraz porażenie mięśni oddechowych; w przeglądach przypadków z opornymi arytmiami umierało około 15% chorych [1][2]. Nie ma odtrutki, leczenie odbywa się na oddziale intensywnej terapii z monitorowaniem rytmu serca i może trwać ponad dobę [2]. Przy kontakcie soku ze skórą umyj ją wodą z mydłem — akonityna wchłania się przez skórę i błony śluzowe [3][4]. Korzenie tojadu bywają mylone z chrzanem, selerem lub pietruszką, a liście z pietruszką; nie zbieraj dzikich roślin na pokarm, jeśli nie masz pewności [1]. Roślina jest trująca dla zwierząt gospodarskich i domowych [4].

Tojad dla psa, kota i innych zwierząt

ZwierzęOcenaCo warto wiedzieć
PiesUnikaćWszystkie części rośliny są trujące; objawy to ślinotok, wymioty, biegunka, zaburzenia rytmu serca, drżenia, trudności w oddychaniu [4].
KotUnikaćJak wyżej; zatrucia u psów i kotów są rzadko zgłaszane, ale mogą być śmiertelne [4].
KońUnikaćTrujący dla zwierząt roślinożernych pasących się na łąkach z tojadem [4].

W razie objawów po zjedzeniu skontaktuj się z lekarzem weterynarii.

Uprawa, pochodzenie i odmiany

Tojad jest popularną byliną ogrodową uprawianą dla granatowych lub fioletowych kwiatów w kształcie hełmu [1]; dorasta do 1–1,5 m, kwitnie od lipca do września, lubi żyzną, wilgotną glebę i półcień. W Polsce dziko rośnie kilkanaście gatunków i mieszańców, głównie w Karpatach i Sudetach; dziewięć z nich (m.in. tojad mocny, lisi, mołdawski, morawski, sudecki) objętych jest ochroną ścisłą, a pięć (m.in. tojad dzióbaty) ochroną częściową — nie wolno ich zrywać ani wykopywać [5]. Przy pracach w ogrodzie noś rękawice i myj ręce: alkaloidy wnikają przez skórę, a najwyższe stężenie mają korzenie, które bywają mylone z chrzanem lub selerem [1][4]. Nie sadź tojadu tam, gdzie bawią się małe dzieci — przypadkowe połknięcie przez dzieci jest częstą przyczyną zatruć [1].

OdmianaCzym się wyróżnia
Tojad mocny (Aconitum napellus / A. firmum)najczęściej uprawiany, granatowe kwiaty; dziki A. firmum pod ochroną ścisłą [5]
Tojad dzióbaty (Aconitum variegatum)gatunek rodzimy o kwiatach z wydłużonym hełmem; ochrona częściowa [5]
Tojad lisi (Aconitum vulparia / A. lycoctonum)żółtokwiatowy gatunek górski; ochrona ścisła [5]
Odmiany ogrodowe (np. 'Arendsii', 'Bicolor')mieszańce o dużych kwiatach; równie trujące jak gatunki dzikie

Znaczenie i symbolika

Tojad od starożytności uchodzi za roślinę śmierci: w mitologii greckiej miał wyrosnąć ze śliny Cerbera, Grecy i Rzymianie znali go jako truciznę na strzały i wilki (stąd angielskie wolfsbane), a w średniowieczu był składnikiem legendarnych maści czarownic. W języku kwiatów oznacza rycerskość i ostrzeżenie. Ludowa nazwa „pantofelki Matki Boskiej” odnosi się do kształtu kwiatu.

Opisujemy tradycję i wierzenia — nie są to właściwości potwierdzone naukowo.

Charakter informacyjny Ta strona opisuje skład, zastosowanie i wyniki badań wraz z oceną siły dowodów. Nie zastępuje porady lekarza, farmaceuty, dietetyka ani lekarza weterynarii — zwłaszcza w ciąży, przy chorobach przewlekłych i przyjmowaniu leków.

FAQ

Czy tojad jest trujący w dotyku?
Sok rośliny może wywołać drętwienie skóry, a akonityna wchłania się przez skórę i błony śluzowe, dlatego przy pielęgnacji używaj rękawic i myj ręce; samo dotknięcie suchych liści nie jest typową drogą zatrucia [1][3][4].
Czy tojad jest pod ochroną w Polsce?
Tak — dziko rosnące gatunki tojadu objęte są ochroną ścisłą (9 gatunków) lub częściową (5 gatunków i mieszańców); odmiany ogrodowe można uprawiać [5].
Czy tojad można uprawiać w ogrodzie?
Tak, to popularna bylina, ale nie tam, gdzie bawią się dzieci lub pasą zwierzęta; pracuj w rękawicach [1][4].
Jak szybko działa trucizna z tojadu?
Pierwsze objawy pojawiają się od kilku minut do około 2–3 godzin po spożyciu, a groźne arytmie mogą wystąpić w ciągu pierwszych godzin [1][2].
Tojad po angielsku?
monkshood, aconite lub wolfsbane.

Źródła

  1. National Capital Poison Center (poison.org) — Why is monkshood considered a poison? — omówienie
  2. Klokman V.W. i in. Intentional intoxication with monkshood plant leading to atrioventricular dissociation and ventricular ectopy in a 17-year-old female: a case report. International Journal of Emergency Medicine 2024;17:19 — opis przypadku z przeglądem piśmiennictwa
  3. Missouri Poison Center — Monkshood (Aconitum napellus) — omówienie
  4. Knight A. Aconitum species: Monkshood. W: Guide to Poisonous House and Garden Plants, Teton NewMedia 2008 (IVIS) — monografia weterynaryjna
  5. Rozporządzenie Ministra Środowiska z 9 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej roślin (Dz.U. 2014 poz. 1409) — akt prawny

Poznaj również