W skrócie
Judaszowiec (Cercis siliquastrum) to niewielkie drzewo z rodziny bobowatych, które wiosną pokrywa się różowofioletowymi kwiatami wyrastającymi nawet z pnia. Kwiaty są jadalne, o słodko-kwaskowym smaku [1][2]; działania leczniczego rośliny nie potwierdzono.
- Nazwa łacińska
- Cercis siliquastrum L.
- Po angielsku
- Judas tree, European redbud
- Inne nazwy
- Cercis europejski, drzewo Judasza
- Kategoria
- Zioła i rośliny
- W ciąży
- Brak danych
Na co pomaga judaszowiec? Działanie i badania
Dla judaszowca nie opisano zastosowań leczniczych potwierdzonych badaniami; baza roślin użytkowych PFAF nie podaje żadnych znanych zastosowań medycznych ani znanych zagrożeń [1]. Roślinę traktuj jako ozdobną i przyprawowo-jadalną, nie leczniczą.
| Efekt | Siła dowodów | Źródła |
|---|---|---|
| Zastosowania lecznicze | Niepotwierdzone | [1] |
Niepotwierdzone — Badania nie potwierdziły efektu albo go nie badano.
Judaszowiec w kuchni
Kwiaty judaszowca zjada się na surowo, np. w sałatkach; mają słodko-kwaskowy smak [1][2]. Pąki kwiatowe marynuje się i używa jako przyprawy, a strąki można jeść na surowo [1]. To ilości tradycyjnie kulinarne, bez badań nad bezpieczeństwem większych dawek.
Judaszowiec w ciąży, dla dzieci i seniorów
| Grupa | Ocena | Co warto wiedzieć |
|---|---|---|
| Ciąża | Brak danych | Brak danych o bezpieczeństwie poza ilościami kulinarnymi. |
| Dzieci | Brak danych | Brak danych; kwiaty tylko jako dodatek kulinarny. |
Uprawa, pochodzenie i odmiany
Judaszowiec to drzewo liściaste, które dorasta do ok. 12 m wysokości i 10 m szerokości [1][2]. Lubi pełne słońce i głęboką, przepuszczalną glebę, jest odporny na suszę, a nie znosi mokrej, gliniastej ziemi i przesadzania [1]. Mrozoodporny do ok. −15 °C (strefy 6–10), młode przyrosty wiosną są wrażliwe na przymrozki [1]. Rozmnaża się go z nasion, sadzonek lub przez szczepienie [2].
Znaczenie i symbolika
Nazwa wiąże się z legendą, według której Judasz miał powiesić się na tym drzewie, a białe kwiaty zaczerwieniły się ze wstydu [2]. Prawdopodobnie jednak pochodzi z błędnego przekładu francuskiego „arbre de Judée”, czyli drzewa z Judei [2]. To tradycja, nie fakt botaniczny.
Opisujemy tradycję i wierzenia — nie są to właściwości potwierdzone naukowo.
FAQ
Źródła
- Plants For A Future — Cercis siliquastrum — baza danych
- Wikipedia — Cercis siliquastrum — omówienie (nazwy, pochodzenie)
