Przejdź do treści

Właściwości camemberta

Skład, działanie, bezpieczeństwo i zastosowanie

Autor: · Aktualizacja:

W skrócie

Camembert to miękki ser z mleka krowiego z białą pleśnią na skórce, pochodzący z Normandii. Dojrzewa co najmniej trzy tygodnie dzięki pleśni Penicillium camemberti [1]. W ciąży zaleca się jeść go wyłącznie po dokładnym podgrzaniu, ze względu na ryzyko listeriozy [2].

Po angielsku
camembert
Inne nazwy
ser pleśniowy z białą pleśnią, camembert de Normandie
Kalorie
300 kcal w 100 g
W ciąży
Ostrożnie
Dla psa
Brak danych

Wartości odżywcze camemberta

SkładnikWartość w 100 g% RWS
Wartość energetyczna300 kcal—
Białko19,8 g—
Tłuszcz24,3 g—
w tym kwasy nasycone15,3 g—
Węglowodany przyswajalne0,46 g—
w tym cukry0,46 g—
Błonnik0 g—
Woda51,8 g—
Wapń388 mg48%
Żelazo0,33 mg2%
Magnez20 mg5%
Fosfor347 mg50%
Potas187 mg9%
Sód842 mg—
Cynk2,4 mg24%
Miedź0,02 mg2%
Mangan0,04 mg2%
Selen14,5 µg26%
Witamina C0 mg0%
Tiamina (B1)0,03 mg3%
Ryboflawina (B2)0,49 mg35%
Niacyna (B3)0,63 mg4%
Witamina B60,23 mg16%
Kwas foliowy62 µg31%
Witamina B121,3 µg52%
Witamina A241 µg30%
Witamina E0,21 mg2%
Witamina D0,4 µg8%
Witamina K2 µg3%

Wyróżnienie oznacza co najmniej 15% RWS w 100 g — „znaczącą ilość” wg załącznika XIII rozporządzenia (UE) nr 1169/2011 (od tej zawartości wolno mówić o „źródle” składnika; „wysoka zawartość” to co najmniej 30%). RWS dla osoby dorosłej wg tego załącznika. Węglowodany podajemy jako przyswajalne (ogółem minus błonnik). Dane o składzie: USDA FoodData Central, SR Legacy, NDB 01007, domena publiczna.

Camembert w kuchni

Camembert je się na zimno z pieczywem, owocami i winem albo zapieka w całości w piekarniku. Dojrzały ma kremowy środek; przejrzały zaczyna wyraźnie pachnieć amoniakiem [1].

Camembert w ciąży, dla dzieci i seniorów

GrupaOcenaCo warto wiedzieć
CiążaOstrożnieMiękkie sery dojrzewające z białą pleśnią, także pasteryzowane, jedz tylko dokładnie podgrzane, bo mogą zawierać Listeria [2].
Karmienie piersiąBrak danychBrak danych w zebranych źródłach.
DzieciOstrożnieJak przy innych serach pleśniowych: ostrożnie z serem z niepasteryzowanego mleka.

Camembert dla psa, kota i innych zwierząt

ZwierzęOcenaCo warto wiedzieć
PiesBrak danychBrak pewnych danych.

W razie objawów po zjedzeniu skontaktuj się z lekarzem weterynarii.

Uprawa, pochodzenie i odmiany

Camembert powstaje z ciepłego mleka krowiego, zaszczepionego bakteriami i podpuszczką; skrzep kroi się, solą i formuje, a powierzchnię spryskuje się zawiesiną pleśni Penicillium camemberti. Według tradycji pierwszy raz wyrobiła go w 1791 r. Marie Harel [1].

Przechowywanie camemberta

Tradycyjnie camembert zawija się w papier, a nie przechowuje w solance czy oleju [1]. W domu trzymaj go w lodówce, w papierze lub oryginalnym opakowaniu, i zjedz przed upływem terminu. Przejrzały ser z silnym zapachem amoniaku lepiej wyrzucić [1].

Jak wybierać

Camembert de Normandie z oznaczeniem AOC musi być wytwarzany z niepasteryzowanego mleka, natomiast wielu producentów poza Normandią używa mleka pasteryzowanego [1]. Wersja pasteryzowana jest łatwiej dostępna, ale w ciąży nie zmienia to zaleceń o podgrzewaniu sera [2].

Charakter informacyjny Ta strona opisuje skład, zastosowanie i wyniki badań wraz z oceną siły dowodów. Nie zastępuje porady lekarza, farmaceuty, dietetyka ani lekarza weterynarii — zwłaszcza w ciąży, przy chorobach przewlekłych i przyjmowaniu leków.

FAQ

Camembert po angielsku?
camembert.
Czy camembert w ciąży jest bezpieczny?
Według NHS miękkie sery dojrzewające z białą pleśnią, jak camembert i brie, należy jeść w ciąży tylko dokładnie podgrzane, także pasteryzowane [2].
Skąd pochodzi camembert?
Z Normandii we Francji [1].
Jaka pleśń jest na camembercie?
Penicillium camemberti [1].

Źródła

  1. Wikipedia — Camembert — omówienie
  2. NHS — Foods to avoid in pregnancy — omówienie
Bazy wartości odżywczych
USDA FoodData Central (zbiór SR Legacy) — baza składu żywności Departamentu Rolnictwa USA, dane w domenie publicznej, rekord NDB 01007. Wartości dotyczą 100 g części jadalnej w formie opisanej w rekordzie; produkty krajowe mogą się nieco różnić.
Podstawa prawna wartości referencyjnych
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011, załącznik XIII — referencyjne wartości spożycia oraz „znacząca ilość” (15% RWS w 100 g). Oświadczenia „źródło” (≥15%) i „wysoka zawartość” (≥30%) reguluje rozporządzenie (WE) nr 1924/2006.

Poznaj również