Przejdź do treści

Właściwości złota koloidalnego

Skład, działanie, bezpieczeństwo i zastosowanie

Autor: · Aktualizacja:

W skrócie

Złoto koloidalne to zawiesina nanocząstek metalicznego złota w wodzie, sprzedawana jako „suplement” z obietnicami poprawy koncentracji, regeneracji komórek i działania przeciwnowotworowego [2]. Żadne z tych twierdzeń nie ma potwierdzenia w badaniach na ludziach: EFSA nie ustaliła dla złota dopuszczalnego dziennego spożycia z powodu braku danych toksykologicznych, a w UE złoto koloidalne do picia nie zostało ocenione jako nowa żywność [1][2].

Po angielsku
colloidal gold
Inne nazwy
nanozłoto, nanocząstki złota, Au koloid, woda ze złotem, E 175 (złoto jako barwnik)
W ciąży
Unikać

Na co pomaga złoto koloidalne? Działanie i badania

Złoto koloidalne nie ma udowodnionego działania zdrowotnego u ludzi. Deklaracje producentów (pobudzanie układu siateczkowo-śródbłonkowego, regeneracja komórek, regulacja trawienia, działanie antyoksydacyjne i przeciwnowotworowe) są ekstrapolacją z badań laboratoryjnych nad inżynieryjnymi nanocząstkami złota, nie z badań samych preparatów [2]. Jedyne badanie handlowych suplementów (produkty rumuńskie) wykazało, że zawierają cząstki 4–11 nm, czyli są nanomateriałami w rozumieniu definicji UE, nie działają przeciwnowotworowo in vitro i w hodowli komórek nerki wykazywały wyraźną cytotoksyczność [2]. EFSA, oceniając złoto jako barwnik spożywczy E 175, stwierdziła brak danych toksykologicznych i genotoksycznych, choć uznała, że ze względu na bardzo niską rozpuszczalność skutki ogólnoustrojowe metalicznego złota są mało prawdopodobne [1]. Związki złota (auranofina, aurotiojabłczan sodu) są lekami na reumatoidalne zapalenie stawów — to zupełnie inne substancje, wydawane na receptę i obarczone poważnymi działaniami niepożądanymi [3].

EfektSiła dowodówŹródła
Poprawa koncentracji, pamięci, nastrojuNiepotwierdzone[2]
Działanie przeciwnowotworoweNiepotwierdzone[2]
Regeneracja komórek, działanie antyoksydacyjneNiepotwierdzone[2]
Bezpieczeństwo długotrwałego piciaNiepotwierdzone[1][2]

Niepotwierdzone — Badania nie potwierdziły efektu albo go nie badano.

Jak stosować: formy i ilość

FormaJak stosować
Roztwór do picia (nanocząstki złota w wodzie)sprzedawany jako suplement; w UE bez oceny jako nowa żywność, bez ustalonego bezpiecznego spożycia [1][2]
Złoto jako barwnik E 175 (płatki, pył)dopuszczone do dekoracji żywności; EFSA zaleca kontrolę udziału nanocząstek [1]
Leki złota (auranofina, aurotiojabłczan)leki na receptę w reumatologii, niezwiązane z preparatami koloidalnymi [3]
Kosmetyki ze złotemdziałanie wyłącznie dekoracyjne i marketingowe; brak danych o korzyściach

Ile złota koloidalnego dziennie i kiedy

Nie podajemy dawek: złoto koloidalne nie ma żadnego wskazania, nie jest składnikiem odżywczym, a EFSA nie ustaliła dla złota dopuszczalnego dziennego spożycia z powodu braku danych [1]. Szacowane spożycie wynikające z etykiet suplementów może zbliżać się do dawek, które w badaniach na zwierzętach wywoływały efekty biologiczne [2]. Złoto jako barwnik E 175 jest stosowane w śladowych ilościach do dekoracji — EFSA szacuje narażenie najwyżej na 1,32 µg/kg masy ciała dziennie [1].

Złoto koloidalne w ciąży, dla dzieci i seniorów

GrupaOcenaCo warto wiedzieć
CiążaUnikaćBrak jakichkolwiek danych o bezpieczeństwie nanocząstek złota w ciąży [1][2].
Karmienie piersiąUnikaćBrak danych [1][2].
DzieciUnikaćBrak danych o bezpieczeństwie; produkt bez wskazań [2].
SeniorzyUnikaćBrak danych; nie zastępuje żadnego leczenia [2].

Przeciwwskazania i skutki uboczne

Nie ma danych o bezpieczeństwie długotrwałego picia złota koloidalnego u ludzi — to główne ryzyko: EFSA nie dysponowała danymi toksykologicznymi ani genotoksycznymi dla złota, a badania handlowych suplementów wykazały, że nie są one biologicznie obojętne i działają cytotoksycznie na komórki nerki in vitro [1][2]. Objawów ostrego zatrucia metalicznym złotem nie opisano, bo praktycznie nie wchłania się ono z przewodu pokarmowego [1]. Inaczej jest z lekami zawierającymi sole złota: wywołują wysypki, owrzodzenia jamy ustnej, białkomocz, uszkodzenie szpiku, biegunkę, a rzadko zwłóknienie płuc czy uszkodzenie wątroby — dlatego podaje się je wyłącznie pod kontrolą reumatologa [3]. Co robić: po przypadkowym wypiciu preparatu przez dziecko skontaktuj się z ośrodkiem toksykologicznym; po przedawkowaniu leków złota leczenie jest szpitalne [3]. Nie rezygnuj z leczenia onkologicznego czy neurologicznego na rzecz złota koloidalnego — nie ma dowodów na jego skuteczność [2].

Interakcje z lekami

Lek lub grupa lekówMożliwa interakcja
Leki (ogólnie)brak badań nad interakcjami złota koloidalnego; przyjmując leki na stałe, nie stosuj preparatu bez konsultacji [2]

Uprawa, pochodzenie i odmiany

Złoto (Au, liczba atomowa 79) to metal szlachetny, chemicznie bierny i praktycznie nierozpuszczalny w wodzie i płynach ustrojowych; z tego powodu EFSA nie spodziewa się działania ogólnoustrojowego metalicznego złota, choć w miejscu kontaktu z tkanką mogą uwalniać się jony złota [1]. „Koloidalne” złoto to rozproszone w wodzie cząstki o średnicy pojedynczych nanometrów, które nadają roztworowi barwę od czerwonej po fioletową; w badanych suplementach średnia wielkość wynosiła ok. 6,5 nm, a produkty nie zawierały deklarowanego stabilizatora [2].

Jak wybierać

W UE złoto koloidalne do picia nie przeszło procedury oceny nowej żywności i nie ma ustalonego bezpiecznego poziomu spożycia; w USA FDA nie uznaje doustnych nanocząstek złota za substancję ogólnie uznaną za bezpieczną (GRAS) [2]. Preparaty często nie podają wielkości cząstek, powłoki ani stabilności koloidu, a autorzy jedynego badania handlowych produktów zalecają, by takie dane były wymagane przed dopuszczeniem do sprzedaży [2]. Jeśli produkt obiecuje działanie na nowotwory, mózg lub „regenerację DNA”, jest to obietnica bez pokrycia w badaniach [2].

Znaczenie i symbolika

Złoto pitne (aurum potabile) było marzeniem alchemików i lekarzy renesansu, którzy przypisywali mu moc odmładzania; koloidalne roztwory złota opisał Michael Faraday w 1857 r. W XX wieku złoto weszło do medycyny w postaci soli stosowanych we wstrzyknięciach i tabletkach na reumatoidalne zapalenie stawów (chryzoterapia), dziś rzadko używanych z powodu działań niepożądanych [3].

Opisujemy tradycję i wierzenia — nie są to właściwości potwierdzone naukowo.

Charakter informacyjny Ta strona opisuje skład, zastosowanie i wyniki badań wraz z oceną siły dowodów. Nie zastępuje porady lekarza, farmaceuty, dietetyka ani lekarza weterynarii — zwłaszcza w ciąży, przy chorobach przewlekłych i przyjmowaniu leków.

FAQ

Złoto koloidalne po angielsku?
colloidal gold.
Na co działa złoto koloidalne?
Na nic udowodnionego — deklaracje o koncentracji, regeneracji czy nowotworach nie mają oparcia w badaniach na ludziach [2].
Czy złoto koloidalne jest bezpieczne?
Nie wiadomo: brak danych toksykologicznych dla długotrwałego picia, a badane produkty działały toksycznie na komórki nerki in vitro [1][2].
Czy złoto w jedzeniu (płatki, E 175) jest szkodliwe?
W śladowych ilościach dekoracyjnych EFSA nie spodziewa się skutków ogólnoustrojowych, ale zaleca kontrolę zawartości nanocząstek [1].
Czym różni się złoto koloidalne od leków ze złotem?
Leki (auranofina, aurotiojabłczan) to związki chemiczne złota na receptę, stosowane w reumatoidalnym zapaleniu stawów i obarczone poważnymi działaniami niepożądanymi; złoto koloidalne to metaliczne nanocząstki bez wskazań [3].

Źródła

  1. EFSA ANS Panel — Scientific Opinion on the re-evaluation of gold (E 175) as a food additive. EFSA Journal 2016 — monografia
  2. Bute O.C. i in. Colloidal Gold Dietary Supplements as Nanomaterials: Physicochemical Evaluation, Estimated Oral Exposure, and Preliminary Biological Assessment. Int. J. Mol. Sci. 2026, 27, 5872 — badanie
  3. IPCS INCHEM — UKPID Monograph: Gold salts (auranofin, sodium aurothiomalate) — monografia

Poznaj również