Przejdź do treści

Właściwości płynu Lugola

Skład, działanie, bezpieczeństwo i zastosowanie

Autor: · Aktualizacja:

Płyn lugola
Fot. Marc bouk / Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0

W skrócie

Płyn Lugola to wodny roztwór jodu i jodku potasu opracowany w 1829 r. przez francuskiego lekarza Jeana Lugola [4]. W medycynie stosuje się go na zlecenie lekarza, m.in. przed operacją tarczycy w chorobie Gravesa-Basedowa, a w diagnostyce jako barwnik [1][4]. Picie go „profilaktycznie” lub na własną rękę grozi nadmiarem jodu i zaburzeniami tarczycy, a w sytuacji skażenia nie zastępuje tabletek jodku potasu wydawanych przez służby [2][3].

Nazwa łacińska
Solutio Iodi aquosa (Lugoli)
Po angielsku
Lugol's iodine, Lugol's solution, strong iodine solution
Inne nazwy
roztwór Lugola, jodowy roztwór Lugola, wodny roztwór jodu, trijodek potasu
Najlepiej zbadane działanie
Barwienie tkanek w diagnostyce (test Schillera, próba skrobiowa) Silne
W ciąży
Po konsultacji z lekarzem
Dla psa
Brak danych

Na co pomaga płyn lugola? Działanie i badania

Płyn Lugola dostarcza bardzo dużych ilości jodu: nominalny roztwór 5% zawiera 5% jodu i 10% jodku potasu, czyli w jednej kropli jest wielokrotność dziennego zapotrzebowania człowieka [4][2]. Jako lek na receptę bywa stosowany w leczeniu niektórych postaci wola i do opanowania objawów nadczynności przed operacją tarczycy, co wykorzystuje hamujący wpływ dużych dawek jodu na gruczoł [1]. Poza tym służy jako barwnik w teście Schillera podczas kolposkopii oraz w próbie skrobiowej [4]. Nie ma dowodów, że picie płynu Lugola poprawia odporność, „odtruwa” organizm czy zapobiega chorobom; nadmiar jodu może natomiast wywołać wole, zapalenie tarczycy i zaburzenia jej czynności [2].

EfektSiła dowodówŹródła
Przygotowanie do operacji tarczycy w chorobie Gravesa-Basedowa (pod kontrolą lekarza)Umiarkowane[1][4]
Barwienie tkanek w diagnostyce (test Schillera, próba skrobiowa)Silne[4]
Ochrona tarczycy przy skażeniu radiacyjnymOgraniczone[3][4]
Poprawa odporności, „detoks”, odchudzanie, profilaktyka choróbNiepotwierdzone[2]

Silne — Spójne wyniki przeglądów systematycznych lub wielu badań klinicznych u ludzi. Umiarkowane — Pojedyncze badania kliniczne lub spójne badania obserwacyjne. Ograniczone — Badania wstępne, na zwierzętach lub w probówce. Niepotwierdzone — Badania nie potwierdziły efektu albo go nie badano.

Jak stosować: formy i ilość

FormaJak stosować
Roztwór doustny na receptę (strong iodine, Lugol's)w USA lek na receptę w leczeniu wola i przed operacją tarczycy; przyjmowany tylko według zaleceń lekarza [1]
Roztwór do użytku zewnętrznego i diagnostycznegobarwienie tkanek, antyseptyka; w Polsce preparaty pod nazwą płyn Lugola mają różne stężenia i przeznaczenie, które określa ulotka konkretnego produktu [4]
Tabletki jodku potasuodrębny lek z programu ochrony radiacyjnej, nie to samo co płyn Lugola [3]

Ile płynu Lugola dziennie i kiedy

Nie podajemy dawek: płyn Lugola to stężony preparat jodu stosowany wyłącznie ze wskazań lekarskich (lek na receptę w USA) i pod kontrolą lekarza [1]. Dla orientacji: górny bezpieczny poziom spożycia jodu dla dorosłych ze wszystkich źródeł wynosi 1100 µg dziennie, a zapotrzebowanie 150 µg [2]; kropla stężonego roztworu jodu wielokrotnie go przekracza. W razie zdarzenia radiacyjnego o przyjęciu jodu stabilnego decydują służby, które wydają tabletki jodku potasu o ustalonej dawce [3].

Płyn lugola w ciąży, dla dzieci i seniorów

GrupaOcenaCo warto wiedzieć
CiążaPo konsultacji z lekarzemProducent zaleca konsultację z lekarzem przed użyciem; nadmiar jodu zaburza pracę tarczycy płodu [1][2].
Karmienie piersiąPo konsultacji z lekarzemJod przechodzi do mleka; stosowanie tylko po konsultacji z lekarzem [1].
DzieciUnikaćNie podawaj dziecku bez zalecenia lekarza [1]; górne granice spożycia jodu dla dzieci są kilkakrotnie niższe niż dla dorosłych [2].
SeniorzyPo konsultacji z lekarzemU osób starszych częstsze są choroby tarczycy, które zwiększają ryzyko powikłań po dużych dawkach jodu [3].

Płyn lugola a choroby i diety

Stan lub dietaOcenaCo warto wiedzieć
HashimotoPo konsultacji z lekarzemNadmiar jodu może nasilić autoimmunologiczne zapalenie tarczycy [2]; nie stosuj bez endokrynologa.
Nadczynność tarczycyPo konsultacji z lekarzemDuże dawki jodu stosuje się w nadczynności tylko w ściśle określonych sytuacjach (przed operacją) i pod kontrolą lekarza [1].

Przeciwwskazania i skutki uboczne

Płynu Lugola nie wolno pić na własną rękę: bardzo duże ilości jodu powodują pieczenie w ustach, gardle i żołądku, gorączkę, bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunkę, słaby puls, a w ciężkich przypadkach śpiączkę [2]. Przewlekły nadmiar jodu prowadzi do wola, zapalenia tarczycy i zaburzeń jej czynności [2]. Przeciwwskazaniem jest uczulenie na jod lub jodek potasu, gruźlica oraz wcześniejsze ciężkie reakcje skórne, obrzęk krtani lub ślinianek po jodkach [1]. Natychmiastowej pomocy wymagają pokrzywka, duszność, obrzęk twarzy, warg lub gardła; pilnej konsultacji wymaga też obrzęk szyi (powiększenie tarczycy), ból brzucha, wymioty lub biegunka po przyjęciu preparatu [1]. W razie połknięcia przez dziecko lub przedawkowania zadzwoń na 112 albo do ośrodka toksykologicznego i nie czekaj na objawy. Płyn Lugola był rozdawany w Polsce po awarii w Czarnobylu w 1986 r., ale z powodu toksyczności wolnego jodu nie jest optymalnym środkiem ochrony tarczycy; dziś służby stosują tabletki jodku potasu [3][4].

Interakcje z lekami

Lek lub grupa lekówMożliwa interakcja
Leki przeciwtarczycowe (tiamazol, propylotiouracyl)duże dawki jodu nasilają hamowanie tarczycy i mogą prowadzić do niedoczynności [2]
Inhibitory ACE i leki moczopędne oszczędzające potasjodek potasu w roztworze może podnieść poziom potasu we krwi [2]
Inne leki, suplementy i ziołaproducent zaleca sprawdzenie interakcji z lekarzem lub farmaceutą przed użyciem [1]

Płyn lugola dla psa, kota i innych zwierząt

ZwierzęOcenaCo warto wiedzieć
PiesBrak danychBrak wiarygodnych danych; nie podawaj preparatów jodu bez lekarza weterynarii.
KotBrak danychBrak wiarygodnych danych.

W razie objawów po zjedzeniu skontaktuj się z lekarzem weterynarii.

Znaczenie i symbolika

Roztwór opracował w 1829 r. Jean Guillaume Auguste Lugol, paryski lekarz zajmujący się gruźlicą i chorobami skóry; przez XIX i XX w. był jednym z podstawowych preparatów jodu w medycynie i chemii analitycznej [4]. W pamięci Polaków zapisała się akcja z kwietnia 1986 r., gdy po awarii w Czarnobylu podano go milionom dzieci; dziś uznaje się, że był to środek dostępny, ale nie optymalny z powodu toksyczności wolnego jodu [4].

Opisujemy tradycję i wierzenia — nie są to właściwości potwierdzone naukowo.

Charakter informacyjny Ta strona opisuje skład, zastosowanie i wyniki badań wraz z oceną siły dowodów. Nie zastępuje porady lekarza, farmaceuty, dietetyka ani lekarza weterynarii — zwłaszcza w ciąży, przy chorobach przewlekłych i przyjmowaniu leków.

FAQ

Czy można pić płyn Lugola profilaktycznie?
Nie. Bez wskazań lekarskich grozi to nadmiarem jodu, zapaleniem i zaburzeniami czynności tarczycy, a przy skażeniu radiacyjnym służby wydają tabletki jodku potasu o ustalonej dawce [2][3].
Czym różni się płyn Lugola od jodku potasu?
Płyn Lugola zawiera wolny jod i jodek potasu w wodzie, a tabletki z programu ochrony radiacyjnej to sam jodek potasu w stałej dawce [3][4].
Do czego używa się płynu Lugola?
Na zlecenie lekarza przed operacją tarczycy i w niektórych postaciach wola, a w diagnostyce do barwienia tkanek (test Schillera) i wykrywania skrobi [1][4].
Płyn Lugola po angielsku?
Lugol's iodine, Lugol's solution.

Źródła

  1. Drugs.com — Lugol's solution (strong iodine): uses, side effects, warnings — ulotka / omówienie leku
  2. NIH Office of Dietary Supplements — Iodine, Fact Sheet for Consumers — monografia
  3. CDC — Potassium Iodide (KI), Radiation Emergencies — omówienie instytucjonalne
  4. Wikipedia — Lugol's iodine (nazwy, skład, historia) — encyklopedia

Poznaj również