Przejdź do treści

Właściwości gliny

Skład, działanie, bezpieczeństwo i zastosowanie

Autor: · Aktualizacja:

W skrócie

Glina to naturalny materiał skalny złożony głównie z minerałów ilastych, czyli uwodnionych glinokrzemianów o warstwowej budowie i bardzo drobnych cząstkach [1]. Pod wpływem wody staje się plastyczna. Działanie lecznicze gliny jadalnej lub kosmetycznej nie ma tu potwierdzenia, a jedzenie gliny może prowadzić do niedoboru potasu [2].

Po angielsku
clay
Inne nazwy
minerały ilaste, ił
W ciąży
Po konsultacji z lekarzem

Właściwości chemiczne i fizyczne gliny

Glina to drobnoziarnista skała osadowa (cząstki poniżej 0,004 mm) zbudowana głównie z minerałów ilastych — uwodnionych krzemianów warstwowych.

WłaściwośćWartość
Skład mineralnyminerały ilaste (m.in. kaolinit, illit, smektyty, wermikulit, chloryt) z domieszką drobnoziarnistego kwarcu, skaleni, kalcytu lub hematytu
Pochodzeniewietrzenie chemiczne (hydroliza) krzemianów, głównie skaleni, mik, piroksenów i amfiboli; także przeobrażenia hydrotermalne i diageneza

Dane: Environmental Geology (TRU) — 10.5 Clay Minerals. Wartości typowe dla minerału; poszczególne okazy mogą się różnić.

Na co pomaga glina? Działanie i badania

Działanie lecznicze gliny nie ma potwierdzenia naukowego w zebranych źródłach. Jedzenie gliny jest wymieniane przez NIH jako jedna z przyczyn niskiego poziomu potasu we krwi, który w ciężkiej postaci może powodować zaburzenia rytmu serca [2].

EfektSiła dowodówŹródła
Działanie lecznicze glinyNiepotwierdzone[1][2]
Jedzenie gliny może prowadzić do niedoboru potasuOgraniczone[2]

Ograniczone — Badania wstępne, na zwierzętach lub w probówce. Niepotwierdzone — Badania nie potwierdziły efektu albo go nie badano.

Glina w ciąży, dla dzieci i seniorów

GrupaOcenaCo warto wiedzieć
CiążaPo konsultacji z lekarzemJedzenie gliny (geofagia) wiąże się z ryzykiem niedoborów, w tym potasu [2]; skonsultuj się z lekarzem.
DzieciUnikaćNie dawaj dzieciom gliny do jedzenia [2].

Glina a choroby i diety

Stan lub dietaOcenaCo warto wiedzieć
Choroby nerekPo konsultacji z lekarzemNie jedz gliny bez zgody lekarza; zaburzenia poziomu potasu są groźne [2].

Uprawa, pochodzenie i odmiany

Minerały ilaste to uwodnione glinokrzemiany o warstwowej budowie, mogące zawierać żelazo, metale alkaliczne i ziem alkalicznych [1]. Główne grupy to m.in. kaolinit (grupa kaolinu i serpentynu), smektyty, miki, wermikulity i chloryty [1]. Występują w glebach, osadach dawnych i współczesnych oraz w złożach hydrotermalnych [1].

Przechowywanie gliny

Glinę rzeźbiarską przechowuj szczelnie zawiniętą w foliowy worek z wilgotną szmatką, bo wysycha i traci plastyczność. Suchą glinę w proszku trzymaj w suchym miejscu.

Jak wybierać

Rodzaj gliny (np. kaolin, bentonit) wynika z dominującego minerału ilastego [1]. Do ceramiki, kosmetyki lub budownictwa wybieraj materiał opisany z nazwą rodzaju i przeznaczeniem; produktów niejadalnych nie spożywaj.

Charakter informacyjny Ta strona opisuje skład, zastosowanie i wyniki badań wraz z oceną siły dowodów. Nie zastępuje porady lekarza, farmaceuty, dietetyka ani lekarza weterynarii — zwłaszcza w ciąży, przy chorobach przewlekłych i przyjmowaniu leków.

FAQ

Glina po angielsku?
clay.
Czy glinę można jeść?
Nie ma na to potwierdzenia korzyści, a jedzenie gliny może powodować niedobór potasu [2].
Z czego składa się glina?
Głównie z minerałów ilastych, czyli uwodnionych glinokrzemianów o warstwowej budowie [1].

Źródła

  1. Encyclopaedia Britannica — Clay mineral — omówienie
  2. NIH Office of Dietary Supplements — Potassium (Consumer) — baza danych

Poznaj również