W skrócie
Pierścieniak uprawny (Cyclocybe aegerita, synonim Agrocybe aegerita) to jadalny grzyb rosnący na drewnie topoli, uprawiany komercyjnie w wielu krajach [2][3]. Analiza składu wskazuje, że jest dobrym źródłem żelaza, cynku, potasu i fosforu [1]; skutki zdrowotne jego spożycia nie zostały potwierdzone badaniami klinicznymi w wykorzystanych źródłach.
- Nazwa łacińska
- Cyclocybe aegerita (V. Brig.) Vizzini
- Po angielsku
- black poplar mushroom, pioppino
- Inne nazwy
- Agrocybe aegerita, pioppino
- Kategoria
- Grzyby
- W ciąży
- Brak danych
Na co pomaga pierścieniak uprawny? Działanie i badania
Według analizy opublikowanej w Journal of Pharmacognosy and Phytochemistry pierścieniak zawiera dużo żelaza, cynku, potasu, fosforu, wapnia i sodu, a mało selenu, manganu i magnezu [1]. Wyciąg metanolowy z owocników hamował w badaniu laboratoryjnym wzrost niektórych bakterii i grzybów oraz tworzenie biofilmu przez Pseudomonas aeruginosa [3]. To wyniki in vitro; badań na zwierzętach ani ludziach w tym źródle nie opisano, więc nie wynika z nich żadne działanie lecznicze [3].
| Efekt | Siła dowodów | Źródła |
|---|---|---|
| Źródło żelaza, cynku, potasu i fosforu (skład owocników) | Ograniczone | [1] |
| Działanie przeciwdrobnoustrojowe wyciągu (in vitro) | Ograniczone | [3] |
| Działanie lecznicze u ludzi | Niepotwierdzone | [1][3] |
Ograniczone — Badania wstępne, na zwierzętach lub w probówce. Niepotwierdzone — Badania nie potwierdziły efektu albo go nie badano.
Pierścieniak uprawny w kuchni
Pierścieniak jest grzybem jadalnym; we Włoszech, gdzie nazywany jest pioppino, jest uprawiany komercyjnie [3]. Grzyby jedz po obróbce cieplnej i wyłącznie z pewnego źródła.
Pierścieniak uprawny w ciąży, dla dzieci i seniorów
| Grupa | Ocena | Co warto wiedzieć |
|---|---|---|
| Ciąża | Brak danych | Brak danych w wykorzystanych źródłach. |
| Karmienie piersią | Brak danych | Brak danych w wykorzystanych źródłach. |
| Dzieci | Brak danych | Brak danych w wykorzystanych źródłach. |
Przeciwwskazania i skutki uboczne
W wykorzystanych źródłach nie opisano badań bezpieczeństwa spożycia pierścieniaka u ludzi. Dzikich grzybów nie zbieraj bez pewnej identyfikacji.
Uprawa, pochodzenie i odmiany
Pierścieniak rośnie na drewnie topoli; okaz badany w jednej z prac zebrano z kłód topolowych [3]. Jest uprawiany komercyjnie w wielu krajach i wytwarza owocniki kolejnymi rzutami na podłożu z grzybnią [2]. Autorzy analizy składu zalecają upowszechnianie jego sztucznej uprawy, by ograniczyć niedobory składników odżywczych [1].
Jak wybierać
Do jedzenia wybieraj grzyby z uprawy, a dzikich nie zbieraj bez pewnego rozpoznania gatunku. Systematyka gatunku jest w badaniach wciąż porządkowana: europejska linia C. aegerita została niedawno oddzielona od azjatyckiego kompleksu gatunków [2].
FAQ
Źródła
- Muthu N., Shanmugasundaram K. Proximate and mineral compositions of edible mushroom Agrocybe aegerita. J Pharmacogn Phytochem 2016 — artykuł naukowy
- Frings R.A. i in. Multilocus phylogeny- and fruiting feature-assisted delimitation of European Cyclocybe aegerita. Mycological Progress 2020 — artykuł naukowy (taksonomia, uprawa)
- Petrović J. i in. Bioactive composition, antimicrobial activities and influence of Agrocybe aegerita on quorum-sensing-regulated functions and biofilm formation by Pseudomonas aeruginosa. Food & Function — artykuł naukowy (badanie in vitro)
