Przejdź do treści

Właściwości szungitu

Skład, działanie, bezpieczeństwo i zastosowanie

Autor: · Aktualizacja:

W skrócie

Szungit to czarna skała węglowa z Karelii w Rosji, powstała w paleoproterozoiku, zawierająca od poniżej 1% do 70% węgla [1]. Jego działanie lecznicze nie ma potwierdzenia naukowego, a twierdzenia o korzyściach zdrowotnych są słabo poparte [2].

Po angielsku
shungite
Inne nazwy
szungit karelski, szungitowy kamień

Właściwości chemiczne i fizyczne szungitu

Szungit to czarna skała węglowa z Karelii, zbudowana z bezpostaciowego, słabo uporządkowanego węgla i krzemionki z domieszką innych minerałów; nie jest minerałem o określonym wzorze.

WłaściwośćWartość
Skład mineralnywęgiel niegrafitowy (ok. 10–98% mas.) z kwarcem, skaleniami, minerałami ilastymi, mikami i pirytem
Gęstośćok. 2 g/cm³
Pochodzenieskała metamorficzna powstała z osadów bogatych w węgiel w prekambrze; Karelia (Rosja)

Dane: MDPI Minerals — Removal of Impurities from Shungite (2021). Wartości typowe dla minerału; poszczególne okazy mogą się różnić.

Na co pomaga szungit? Działanie i badania

Działanie lecznicze szungitu nie ma potwierdzenia naukowego; twierdzenia o jego korzyściach zdrowotnych są słabo poparte dowodami, a omawiający je artykuł nie przytacza badań klinicznych [2]. Od XVIII wieku używano go do oczyszczania wody i dezynfekcji, podobnie jak węgiel aktywny [2]. Naukowo opisano go głównie pod kątem zastosowań przemysłowych: w metalurgii, uzdatnianiu wody, jako wypełniacz tworzyw i farb przewodzących oraz sorbent [1][4].

EfektSiła dowodówŹródła
Leczy lub chroni przed promieniowaniem (twierdzenia popularne)Niepotwierdzone[2]
Zastosowanie do sorpcji i uzdatniania wody (zastosowanie przemysłowe)Ograniczone[1][2][4]

Ograniczone — Badania wstępne, na zwierzętach lub w probówce. Niepotwierdzone — Badania nie potwierdziły efektu albo go nie badano.

Uprawa, pochodzenie i odmiany

Szungit to naturalny, niekrystaliczny, niegrafityzowany węgiel fullerenopodobny, tworzący z minerałami kompozyt; skały zawierają kwarc, mikę, albit i piryt [1]. Wiek skał szacuje się na ok. 2,0–2,1 mld lat (dolny paleoproterozoik) [1][4]. Główne złoża leżą w rejonie zaonieżskim w Karelii, a największe pole to Zażogińskie [1][4]. Zawartość węgla w skałach wynosi od poniżej 1% do 70%, a miejscowo do 98% [1][4]. Szungit-1 ma 98–100% węgla, a ruda ok. 30% [2]. Szungit był pierwszym naturalnym wystąpieniem fulerenów opisanym w literaturze, jednak fulereny są rzadkie i stanowią najwyżej kilka procent materiału [2][4]. Mindat opisuje szungit jako odmianę pirobitumenu, czarną, o niemal metalicznym połysku [3].

Przechowywanie szungitu

Brak danych w źródłach z listy dotyczących pielęgnacji szungitu.

Jak wybierać

Zawartość węgla w szungicie jest bardzo zróżnicowana: od klasy szungit-1 (98–100% C) po rudy z kilkunastoma lub kilkudziesięcioma procentami [2][4]. Zapytaj sprzedawcę o pochodzenie i klasę materiału; przy braku takich informacji zachowaj ostrożność.

Znaczenie i symbolika

W tradycji ludowej szungit uchodzi za kamień ochronny i oczyszczający wodę; w Rosji używano go zdrowotnie od XVIII wieku [2]. To wierzenie, nie fakt naukowy.

Opisujemy tradycję i wierzenia — nie są to właściwości potwierdzone naukowo.

Charakter informacyjny Ta strona opisuje skład, zastosowanie i wyniki badań wraz z oceną siły dowodów. Nie zastępuje porady lekarza, farmaceuty, dietetyka ani lekarza weterynarii — zwłaszcza w ciąży, przy chorobach przewlekłych i przyjmowaniu leków.

FAQ

Szungit po angielsku?
shungite.
Skąd pochodzi szungit?
Głównie z Karelii w Rosji, z rejonu zaonieżskiego (Zaonieże), np. z okolic Zażogina i Maksowa [1][4].
Czy szungit chroni przed promieniowaniem?
Brak dowodów naukowych na takie działanie; twierdzenia o korzyściach zdrowotnych są słabo poparte [2].
Jak stary jest szungit?
Szacuje się go na ok. 2,0–2,1 mld lat [1][4].

Źródła

  1. Kovalevski V., Shchiptsov V. 2019 — Shungites and their industrial potential (ICAM2019, Springer) — przegląd
  2. Shungite: A Lustrous Black Mineraloid, Science Trends — omówienie
  3. Mindat — Shun'ga village, Karelia (szungit jako odmiana pirobitumenu) — baza danych
  4. Buseck P.R. i in. 1997, The Canadian Mineralogist 35:1363-1378 — Shungites: the C-rich rocks of Karelia, Russia — artykuł recenzowany

Poznaj również