Przejdź do treści

Właściwości epidotu

Skład, działanie, bezpieczeństwo i zastosowanie

Autor: · Aktualizacja:

W skrócie

Epidot to krzemian wapnia, glinu i żelaza (sorokrzemian) o wzorze Ca2Al2(Fe,Al)(SiO4)(Si2O7)O(OH), krystalizujący w układzie jednoskośnym. Ma twardość 6–7 w skali Mohsa i najczęściej zielony kolor, za który odpowiada żelazo [1][2].

Po angielsku
epidote
Inne nazwy
pistacyt (odmiana żelazista)

Właściwości chemiczne i fizyczne epidotu

Epidot to krzemian wapnia, glinu i żelaza(III) z grupy epidotu (sorokrzemian z grupami SiO4 i Si2O7); zieloną barwę zawdzięcza żelazu. Pistacyt to dawna nazwa odmiany bogatej w żelazo.

WłaściwośćWartość
Wzór chemicznyCa2(Al2Fe)(Si2O7)(SiO4)O(OH)
Gromadakrzemiany (sorokrzemiany)
Twardość w skali Mohsa6–7
Gęstość3,3–3,6 g/cm³
Układ krystalograficznyjednoskośny
Barważółtawozielona, zielona, brązowozielona, czarna
Połyskszklisty
Rysabezbarwna do szarobiałej
Łupliwośćdoskonała w jednym kierunku

Dane: Mindat — Epidote · Webmineral — Epidote Mineral Data. Wartości typowe dla minerału; poszczególne okazy mogą się różnić.

Na co pomaga epidot? Działanie i badania

Lecznicze ani magiczne działanie epidotu nie ma potwierdzenia naukowego. Opisy jego wpływu na zdrowie czy samopoczucie pochodzą z tradycji ezoterycznej.

EfektSiła dowodówŹródła
Działanie lecznicze lub energetyczne epidotuNiepotwierdzone[1]

Niepotwierdzone — Badania nie potwierdziły efektu albo go nie badano.

Uprawa, pochodzenie i odmiany

Epidot to sorokrzemian o wzorze Ca2Al2(Fe,Al)(SiO4)(Si2O7)O(OH); skład naturalnych okazów często odbiega od niego przez podstawienia atomów [1][3]. Występuje powszechnie w skałach metamorficznych, takich jak amfibolity i łupki łyszczykowe, oraz w szczelinach alpejskich; duże, dobrze wykształcone kryształy są rzadkie [1]. Najsłynniejsze stanowisko to Knappenwand w Untersulzbachtal w Salzburgu w Austrii, gdzie w 1865 roku znaleziono wyjątkowe okazy [1]. Nazwa pochodzi od greckiego epidosis („przyrost”) i nawiązuje do kształtu kryształów [2].

Przechowywanie epidotu

Przy twardości 6–7 [1] epidot łatwo porysują twardsze kamienie, np. kwarc czy korund, więc przechowuj go osobno. Czyść letnią wodą z mydłem i miękką szmatką; unikaj uderzeń, bo kryształy są kruche.

Jak wybierać

Epidot jest zwykle sprzedawany jako surowe kryształy lub koraliki; jego twardość 6–7 jest według źródeł zbyt niska dla pełnoprawnego kamienia szlachetnego [1]. Często występuje jako składnik skał ozdobnych, np. unakitu, więc nazwą „epidot” bywa określana skała z jego udziałem, a nie czysty minerał [2]. Rozpoznawanie kamieni tą cechą nie jest pewne; w razie wątpliwości zleć badanie gemmologowi.

Znaczenie i symbolika

W tradycji ezoterycznej epidotowi przypisuje się wspieranie równowagi emocjonalnej i dodawanie energii. To wierzenia, a nie fakty potwierdzone badaniami.

Opisujemy tradycję i wierzenia — nie są to właściwości potwierdzone naukowo.

Charakter informacyjny Ta strona opisuje skład, zastosowanie i wyniki badań wraz z oceną siły dowodów. Nie zastępuje porady lekarza, farmaceuty, dietetyka ani lekarza weterynarii — zwłaszcza w ciąży, przy chorobach przewlekłych i przyjmowaniu leków.

FAQ

Epidot — co to za kamień?
Rozpowszechniony, zwykle zielony minerał skał metamorficznych, twardość 6–7 [1].
Epidot po angielsku?
epidote.
Czy epidot to to samo co zoisyt?
Nie, to odrębne minerały z tej samej grupy epidotu; epidot ma w składzie żelazo, które nadaje mu zielone zabarwienie [1].
Gdzie znajdują się najlepsze epidoty?
Historycznie najważniejsze stanowisko to Knappenwand w austriackim Salzburgu [1].

Źródła

  1. Naturschutzbund Österreich — Epidot (Mineral-Lexikon) — omówienie
  2. Wikipedia — Epidote — omówienie (tylko nazwa i pochodzenie)
  3. HyperPhysics (Georgia State University) — Epidote — baza danych

Poznaj również