Przejdź do treści

Właściwości muchomora

Skład, działanie, bezpieczeństwo i zastosowanie

Autor: · Aktualizacja:

Muchomor
Fot. No machine-readable author provided. Chmod007 assumed (based on copyright claims). / Wikimedia Commons, Public domain

W skrócie

Muchomor (Amanita) to rodzaj grzybów blaszkowych, do którego należą najgroźniejsze grzyby trujące Europy: muchomor sromotnikowy (zielonawy) i muchomor jadowity, a także psychoaktywny muchomor czerwony i plamisty. Amatoksyny muchomora sromotnikowego niszczą wątrobę, są odporne na gotowanie, a objawy pojawiają się dopiero po 6–24 godzinach, gdy toksyna jest już wchłonięta [1][2].

Nazwa łacińska
Amanita Pers.
Po angielsku
amanita, Amanita mushrooms
Inne nazwy
bedłka (dawniej), muchomory
Kategoria
Grzyby
Najlepiej zbadane działanie
Hepatotoksyczność amatoksyn (muchomor sromotnikowy i pokrewne) Silne
W ciąży
Unikać
Dla psa
Unikać

Na co pomaga muchomor? Działanie i badania

Muchomory nie mają żadnego potwierdzonego działania leczniczego, a rodzaj ten odpowiada za większość śmiertelnych zatruć grzybami u ludzi i zwierząt [1][5]. Toksyny dzielą się na dwie główne grupy: amatoksyny (muchomor sromotnikowy, jadowity, wiosenny), które hamują syntezę białek w komórkach wątroby i prowadzą do jej martwicy [1], oraz kwas ibotenowy i muscymol (muchomor czerwony, plamisty), które działają na receptory glutaminianowe i GABA w mózgu, wywołując splątanie, omamy, drgawki, a w ciężkich przypadkach śpiączkę [4][6]. Jedynym „zastosowaniem” muchomorów w medycynie jest wiedza toksykologiczna: muchomor sromotnikowy to najczęstsza przyczyna przeszczepów wątroby po zatruciu grzybami [1][3].

EfektSiła dowodówŹródła
Działanie lecznicze (jakiekolwiek)Niepotwierdzone[1][4]
Hepatotoksyczność amatoksyn (muchomor sromotnikowy i pokrewne)Silne[1][2]
Neurotoksyczność kwasu ibotenowego i muscymolu (muchomor czerwony, plamisty)Silne[4][6]
Toksyczność dla psów i kotówSilne[5]

Silne — Spójne wyniki przeglądów systematycznych lub wielu badań klinicznych u ludzi. Niepotwierdzone — Badania nie potwierdziły efektu albo go nie badano.

Jak stosować: formy i ilość

Ile muchomora dziennie i kiedy

Nie podajemy dawek: muchomory to grzyby trujące, a dwie zawarte w nich substancje (muscymol i kwas ibotenowy) są w Polsce nowymi substancjami psychoaktywnymi. Nie istnieje bezpieczna ani lecznicza ilość żadnego gatunku muchomora; gatunki uznawane za jadalne (np. muchomor czerwieniejący) są tak łatwe do pomylenia z trującymi, że zbieranie ich odradza się początkującym.

Muchomor w ciąży, dla dzieci i seniorów

GrupaOcenaCo warto wiedzieć
CiążaUnikaćGrzyby trujące; sanepid zaleca, by kobiety w ciąży unikały grzybów leśnych w ogóle [3].
Karmienie piersiąUnikaćJak wyżej [3].
DzieciUnikaćMałe dzieci stanowią większość zgłoszeń do ośrodków toksykologicznych po zjedzeniu grzybów z trawnika; nawet mała ilość może być groźna [2][3].
SeniorzyUnikaćGrzyby trujące; osoby starsze są w grupie ryzyka cięższego przebiegu [3].

Przeciwwskazania i skutki uboczne

Zatrucie muchomorem to stan zagrożenia życia: po zjedzeniu lub podejrzeniu zjedzenia jakiegokolwiek muchomora dzwoń pod 112 albo do ośrodka toksykologicznego i nie czekaj na objawy [1][3]. Przy muchomorze sromotnikowym (i jadowitym, wiosennym) pierwsze objawy — silne wymioty, wodnista biegunka, bóle brzucha — pojawiają się dopiero po 6–24 godzinach, potem następuje pozorna poprawa, a po 3–6 dniach niewydolność wątroby i nerek, która bez przeszczepu może skończyć się śmiercią [1][2]. Przy muchomorze czerwonym i plamistym objawy przychodzą szybko (od kilkunastu minut do 1,5 godziny): splątanie, omamy, pobudzenie, drgawki, w ciężkich przypadkach śpiączka [4][6]. Zabezpiecz resztki potrawy lub grzyba do identyfikacji i zgłoś się do lekarza razem ze wszystkimi, którzy jedli ten sam posiłek, nawet jeśli nie mają objawów [2][3]. Jeśli masz małe dzieci lub zwierzęta, usuwaj owocniki z trawnika i sprawdzaj plac zabaw przed wyjściem [2].

Muchomor dla psa, kota i innych zwierząt

ZwierzęOcenaCo warto wiedzieć
PiesUnikaćMuchomory (Amanita) odpowiadają za większość śmiertelnych zatruć grzybami u zwierząt; każde zjedzenie grzyba przez psa traktuj jako zatrucie i dzwoń do weterynarza [5].
KotUnikaćJak wyżej; objawy: wymioty, biegunka, drżenia, drgawki, uszkodzenie wątroby i nerek [5].

W razie objawów po zjedzeniu skontaktuj się z lekarzem weterynarii.

Uprawa, pochodzenie i odmiany

Muchomory to grzyby mykoryzowe, rosnące w symbiozie z drzewami liściastymi — dębem, bukiem, grabem, kasztanem [2] — a zależnie od gatunku także z brzozą, świerkiem i sosną. Owocniki pojawiają się od lata do późnej jesieni w lasach, parkach i na trawnikach pod drzewami [2]. Cechy wspólne rodzaju to białe blaszki, biały wysyp zarodników, pierścień na trzonie i pochwa (bulwiaste zgrubienie lub „woreczek”) u podstawy, często ukryta w ściółce [2]. W Polsce rośnie kilkanaście gatunków, m.in. sromotnikowy, jadowity, wiosenny, czerwony, plamisty, cytrynowy, czerwieniejący i twardawy.

OdmianaCzym się wyróżnia
Muchomor sromotnikowy (Amanita phalloides)śmiertelnie trujący; kapelusz oliwkowozielony do białawego, białe blaszki, pierścień, pochwa; główna przyczyna śmiertelnych zatruć grzybami [1][2]
Muchomor jadowity (Amanita virosa)śmiertelnie trujący, cały biały, mylony z pieczarkami; zawiera amatoksyny jak sromotnikowy
Muchomor wiosenny (Amanita verna)śmiertelnie trujący, biały, pojawia się już wiosną
Muchomor czerwony (Amanita muscaria)trujący i psychoaktywny (kwas ibotenowy, muscymol); czerwony kapelusz z białymi łatkami [4]
Muchomor plamisty (Amanita pantherina)trujący, brązowy kapelusz z białymi łatkami; te same toksyny co czerwony, często w większym stężeniu; mylony z czerwieniejącym
Muchomor cytrynowy (Amanita citrina)niejadalny, żółtawy, zapach surowych ziemniaków; mylony ze sromotnikowym
Muchomor czerwieniejący (Amanita rubescens)jadalny po obróbce cieplnej, ale odradzany początkującym ze względu na podobieństwo do plamistego

Jak wybierać

Każdy grzyb z białymi blaszkami, pierścieniem i pochwą u podstawy trzonu należy traktować jako potencjalnego muchomora i nie zbierać go [2][3]. Sanepid zaleca, by początkujący zbierali wyłącznie grzyby rurkowe (z „gąbką” pod kapeluszem), omijali młode okazy bez wykształconych cech gatunkowych i wykopywali grzyb w całości, by zobaczyć podstawę trzonu [3]. Bezpłatną ocenę zebranych grzybów prowadzą grzyboznawcy w stacjach sanitarno-epidemiologicznych [3]. Grzyby kupuj tylko ze sprawdzonego źródła, a nie z przydrożnych stoisk bez atestu [2].

Znaczenie i symbolika

Muchomor czerwony to najczęściej rysowany grzyb świata: symbol bajkowego lasu, szczęścia i noworocznych pocztówek, a w Syberii element dawnych praktyk szamańskich. Nazwa rodzajowa pochodzi od tradycyjnego użycia muchomora czerwonego jako trutki na muchy (łac. musca). Muchomor sromotnikowy przeszedł do historii jako domniemane narzędzie otruć, m.in. cesarza Klaudiusza i cesarza Karola VI.

Opisujemy tradycję i wierzenia — nie są to właściwości potwierdzone naukowo.

Charakter informacyjny Ta strona opisuje skład, zastosowanie i wyniki badań wraz z oceną siły dowodów. Nie zastępuje porady lekarza, farmaceuty, dietetyka ani lekarza weterynarii — zwłaszcza w ciąży, przy chorobach przewlekłych i przyjmowaniu leków.

FAQ

Czy wszystkie muchomory są trujące?
Nie, ale większość tak, a te trujące są śmiertelnie groźne. Muchomor czerwieniejący jest jadalny po obróbce cieplnej, lecz tak łatwo pomylić go z plamistym, że początkującym odradza się jego zbieranie.
Czy gotowanie lub suszenie usuwa toksyny muchomora?
Nie. Amatoksyny są odporne na temperaturę, więc gotowany muchomor sromotnikowy jest tak samo śmiertelny jak surowy [1].
Jak odróżnić muchomora od pieczarki i kani?
Muchomor ma białe blaszki przez całe życie i pochwę u podstawy trzonu; pieczarka ma blaszki różowe, potem brązowe, a kania nie ma pochwy i ma przesuwalny pierścień. Wykop grzyb w całości, bo pochwa bywa ukryta w ściółce [2][3].
Muchomor po angielsku?
amanita; muchomor czerwony to fly agaric, a sromotnikowy — death cap.
Gdzie w Polsce można sprawdzić zebrane grzyby?
Bezpłatnie w stacjach sanitarno-epidemiologicznych, gdzie dyżurują grzyboznawcy i klasyfikatorzy grzybów [3].

Źródła

  1. Vo K.T. i in. Amanita phalloides Mushroom Poisonings — Northern California, December 2016. MMWR 2017;66(21) (CDC) — raport epidemiologiczny
  2. HealthLinkBC — Death cap mushrooms (Amanita phalloides) — omówienie
  3. PSSE Olkusz (Państwowa Inspekcja Sanitarna) — Grzyby: wybieraj bezpiecznie — poradnik instytucjonalny
  4. Główny Inspektorat Sanitarny, Departament Nadzoru nad Chemikaliami — Muchomor czerwony (przegląd danych) — opracowanie instytucjonalne
  5. Pet Poison Helpline — Mushrooms — baza danych
  6. Mikaszewska-Sokolewicz M.A. i in. Coma in the course of severe poisoning after consumption of red fly agaric (Amanita muscaria). Acta Biochimica Polonica 2016;63(1) — opis przypadku

Poznaj również