Przejdź do treści

Właściwości uranu

Skład, działanie, bezpieczeństwo i zastosowanie

Autor: · Aktualizacja:

W skrócie

Uran (U) to naturalnie występujący, słabo promieniotwórczy metal ciężki, obecny w niemal wszystkich skałach, glebach i wodach; wzbogacony służy jako paliwo jądrowe, a zubożony m.in. do przeciwwag i osłon [1]. Dla ogółu ludności ważniejsza od promieniowania jest jego toksyczność chemiczna: uran naturalny i zubożony uszkadzają przede wszystkim nerki, a głównym źródłem narażenia są woda pitna i żywność [1][2].

Nazwa łacińska
Uranium
Po angielsku
uranium
Inne nazwy
U, uran naturalny, uran wzbogacony, uran zubożony
Najlepiej zbadane działanie
Uszkodzenie nerek (toksyczność chemiczna) Silne
W ciąży
Unikać
Dla psa
Brak danych

Na co pomaga uran? Działanie i badania

Uran nie ma żadnego działania prozdrowotnego: szkodliwość uranu naturalnego i zubożonego wynika głównie z jego toksyczności chemicznej jako metalu ciężkiego, a nie z promieniowania [1][2]. Narządem docelowym są nerki; związki rozpuszczalne w wodzie uszkadzają je przy niższych ilościach niż nierozpuszczalne [1][2]. Przy wyższym narażeniu u zwierząt obserwowano zaburzenia rozwoju i rozrodu, wzrostu kości i układu nerwowego oraz uszkodzenie płuc po wdychaniu nierozpuszczalnych pyłów [1][2]. Po połknięciu wchłania się tylko niewielka część; wchłonięty uran gromadzi się w kościach (ok. dwóch trzecich), wątrobie i nerkach i jest wydalany głównie z moczem [1][2]. IARC, EPA i amerykański Narodowy Program Toksykologiczny nie sklasyfikowały uranu naturalnego ani zubożonego pod kątem rakotwórczości [1].

EfektSiła dowodówŹródła
Uszkodzenie nerek (toksyczność chemiczna)Silne[1][2][3]
Uszkodzenie płuc po wdychaniu nierozpuszczalnych związkówOgraniczone[1]
Zaburzenia rozrodu i rozwoju potomstwaOgraniczone[1]
Wady wrodzone u ludzi po narażeniu na uran zubożonyNiepotwierdzone[1][3]
Działanie rakotwórcze uranu naturalnego lub zubożonegoNiepotwierdzone[1]

Silne — Spójne wyniki przeglądów systematycznych lub wielu badań klinicznych u ludzi. Ograniczone — Badania wstępne, na zwierzętach lub w probówce. Niepotwierdzone — Badania nie potwierdziły efektu albo go nie badano.

Jak stosować: formy i ilość

FormaJak stosować
Uran naturalnymieszanina izotopów, ponad 99% to uran-238; obecny w skałach, glebie, wodzie i żywności [1]
Uran wzbogaconywięcej izotopów 235U i 234U, bardziej promieniotwórczy; paliwo elektrowni jądrowych [1]
Uran zubożonypozostałość po wzbogacaniu, ok. 60% radioaktywności uranu naturalnego; przeciwwagi w lotnictwie, osłony radiologiczne, amunicja przeciwpancerna [1][3]
Woda pitna i mineralnagłówne źródło pobrania u ludzi; w Niemczech limit 10 µg/l, a dla wód przeznaczonych do żywności niemowląt 2 µg/l [2]
Warzywa korzenioweziemniaki i rzepa wnoszą do diety najwięcej uranu z przylegającej gleby [1]

Ile uranu dziennie i kiedy

Nie podajemy dawek: uran jest toksycznym metalem ciężkim i materiałem promieniotwórczym bez żadnego zastosowania w suplementacji ani leczeniu. Obowiązują wyłącznie normy bezpieczeństwa: WHO (2001) i EFSA (2009) przyjęły tolerowane dzienne pobranie 0,6 µg/kg masy ciała dla rozpuszczalnych związków uranu, wyprowadzone z toksyczności dla nerek u szczurów ze współczynnikiem niepewności 100 [2]. Prawo UE nie ustala limitu uranu w żywności; w Niemczech obowiązuje 10 µg/l w wodzie pitnej i 2 µg/l w wodach reklamowanych jako odpowiednie do przygotowania żywności dla niemowląt [2].

Uran w kuchni

Uran jest naturalnym składnikiem diety: żywność zawiera go zwykle od poniżej 1 do kilku µg/kg, a najwięcej pobiera się z wodą pitną, potem z pożywieniem [2]. Z pokarmów najwięcej wnoszą warzywa korzeniowe (ziemniaki, rzepa), bo gleba przylega do ich powierzchni; dokładne mycie i obieranie zewnętrznej warstwy ogranicza pobranie [1]. Nawozy fosforowe mogą zwiększać zawartość uranu w glebach uprawnych [2].

Uran w ciąży, dla dzieci i seniorów

GrupaOcenaCo warto wiedzieć
CiążaUnikaćU zwierząt ilości toksyczne dla matki powodowały wady i zgony potomstwa; wpływ na ludzi jest nieznany [1].
Karmienie piersiąUnikaćBrak danych w użytych źródłach; wodę z własnej studni warto przebadać [1].
DzieciUnikaćWHO zaleca monitorowanie narażenia małych dzieci na terenach skażonych uranem zubożonym; wodę do żywności dla niemowląt obowiązują ostrzejsze limity [2][3].
SeniorzyUnikaćBrak odrębnych danych; uran obciąża nerki [1][2].

Uran a choroby i diety

Stan lub dietaOcenaCo warto wiedzieć
Choroby nerekUnikaćNerki są głównym narządem docelowym uranu [1][2].

Przeciwwskazania i skutki uboczne

Ostre zatrucie uranem występuje praktycznie tylko przy wypadkach przemysłowych lub połknięciu rozpuszczalnych związków i objawia się uszkodzeniem nerek [1][2]. Przewlekłe narażenie z wody pitnej o wysokiej zawartości uranu również obciąża nerki, dlatego normy opierają się na ich ochronie [2]. Po wdychaniu pyłu lub połknięciu związku uranu zadzwoń pod 112 lub do ośrodka toksykologicznego i nie czekaj; uran oznacza się we krwi, moczu i włosach, przy czym każdy człowiek ma go w organizmie śladowe ilości z normalnej diety [1]. Uran zubożony ma ok. 60% radioaktywności uranu naturalnego; WHO ostrzega, że największe ryzyko po użyciu takiej amunicji dotyczy wdychania pyłu i skażonej żywności lub wody w pobliżu miejsc trafień, zwłaszcza u bawiących się tam dzieci, a skażone miejsca należy odgrodzić i oczyścić [3].

Uran dla psa, kota i innych zwierząt

ZwierzęOcenaCo warto wiedzieć
PiesBrak danychBrak danych w użytych źródłach.
KotBrak danychBrak danych w użytych źródłach.

W razie objawów po zjedzeniu skontaktuj się z lekarzem weterynarii.

Uprawa, pochodzenie i odmiany

Uran (U, liczba atomowa 92) to ciężki, srebrzysty metal promieniotwórczy; naturalny składa się w ponad 99% z izotopu 238U z domieszką 234U i 235U [1]. Występuje w niemal wszystkich skałach, glebach i w powietrzu; wiatr, erozja wodna i wybuchy wulkanów rozprowadzają go po środowisku, a w wodach gruntowych jego stężenie zależy od lokalnej geologii [1]. Produktami jego rozpadu promieniotwórczego są m.in. rad i radon. Uran naturalny przetwarza się na wzbogacony (paliwo jądrowe), a pozostałość, uran zubożony, wykorzystuje się jako przeciwwagi w śmigłowcach i samolotach, osłony radiologiczne oraz w pancerzach i amunicji [1].

Jak wybierać

Jeśli korzystasz z własnej studni na terenie o skałach bogatych w uran, zbadaj wodę; przy podwyższonym stężeniu ATSDR zaleca przejście na inną wodę do picia [1]. Warzywa korzeniowe dokładnie myj i obieraj, a nie uprawiaj ich na glebie o wysokiej zawartości uranu [1]. Osoby zaniepokojone wcześniejszym narażeniem (np. na uran zubożony) powinny zgłosić się do lekarza; WHO nie zaleca przesiewowych badań całych populacji [3].

Charakter informacyjny Ta strona opisuje skład, zastosowanie i wyniki badań wraz z oceną siły dowodów. Nie zastępuje porady lekarza, farmaceuty, dietetyka ani lekarza weterynarii — zwłaszcza w ciąży, przy chorobach przewlekłych i przyjmowaniu leków.

FAQ

Uran po angielsku?
uranium (symbol U).
Czy uran jest bardziej trujący, czy bardziej promieniotwórczy?
Dla uranu naturalnego i zubożonego większe znaczenie ma toksyczność chemiczna (nerki) niż słabe promieniowanie [1][2].
Czy w wodzie mineralnej jest uran?
Tak, w śladowych ilościach zależnych od geologii; w Niemczech woda reklamowana jako odpowiednia do żywności dla niemowląt może mieć najwyżej 2 µg/l [2].
Czy uran zubożony powoduje wady wrodzone?
Niektóre badania sugerowały wyższy odsetek wad, ale są zbyt ograniczone, by wyciągać wnioski; u zwierząt wady występowały tylko przy ilościach toksycznych dla matki [1].
Czy uran jest rakotwórczy?
IARC, EPA i amerykański Narodowy Program Toksykologiczny nie sklasyfikowały uranu naturalnego ani zubożonego pod kątem rakotwórczości [1].

Źródła

  1. ATSDR — ToxFAQs: Uranium — baza danych
  2. BfR — Uranium: useful information on sources of exposure, effects on the body and legal regulations (FAQ) — omówienie
  3. WHO — WHO makes recommendations on depleted uranium and health in new monograph (2001) — omówienie

Poznaj również