Przejdź do treści

Właściwości skrobi

Skład, działanie, bezpieczeństwo i zastosowanie

Autor: · Aktualizacja:

W skrócie

Skrobia to roślinny wielocukier zbudowany z cząsteczek glukozy, występujący głównie w ziemniakach, zbożach, kukurydzy i manioku. Składa się z amylozy i rozgałęzionej amylopektyny, nie rozpuszcza się w zimnej wodzie, a po podgrzaniu z wodą tworzy kleik [1]. Skrobia wolno trawiona podnosi poziom glukozy we krwi łagodniej niż szybko trawiona [2].

Po angielsku
starch
Inne nazwy
mąka ziemniaczana (skrobia ziemniaczana), skrobia kukurydziana, maizena, skrobia z tapioki, amylum
Kategoria
Inne
Kalorie
381 kcal w 100 g
Najlepiej zbadane działanie
Skrobia wolno trawiona zmniejsza poposiłkowy wzrost glukozy w porównaniu ze skrobią szybko trawioną Silne
Dla psa
Brak danych

Wartości odżywcze skrobi

SkładnikWartość w 100 g% RWS
Wartość energetyczna381 kcal—
Białko0,26 g—
Tłuszcz0,05 g—
w tym kwasy nasycone0,01 g—
Węglowodany przyswajalne90,4 g—
w tym cukry0 g—
Błonnik0,9 g—
Woda8,3 g—
Wapń2 mg0%
Żelazo0,47 mg3%
Magnez3 mg1%
Fosfor13 mg2%
Potas3 mg0%
Sód9 mg—
Cynk0,06 mg1%
Miedź0,05 mg5%
Mangan0,05 mg3%
Selen2,8 µg5%
Witamina C0 mg0%
Tiamina (B1)0 mg0%
Ryboflawina (B2)0 mg0%
Niacyna (B3)0 mg0%
Witamina B60 mg0%
Kwas foliowy0 µg0%
Witamina B120 µg0%
Witamina A0 µg0%
Witamina E0 mg0%
Witamina D0 µg0%
Witamina K0 µg0%

Wyróżnienie oznacza co najmniej 15% RWS w 100 g — „znaczącą ilość” wg załącznika XIII rozporządzenia (UE) nr 1169/2011 (od tej zawartości wolno mówić o „źródle” składnika; „wysoka zawartość” to co najmniej 30%). RWS dla osoby dorosłej wg tego załącznika. Węglowodany podajemy jako przyswajalne (ogółem minus błonnik). Dane o składzie: USDA FoodData Central, SR Legacy, NDB 20027, domena publiczna.

Na co pomaga skrobia? Działanie i badania

Skrobia jest głównym źródłem węglowodanów przyswajalnych w diecie: w przewodzie pokarmowym rozkłada się do glukozy, która dostarcza energii. Tempo tego procesu zależy od rodzaju skrobi — EFSA potwierdziła, że zastąpienie skrobi szybko trawionej skrobią wolno trawioną w produktach zbożowych zmniejsza wzrost glukozy po posiłku [2]. Część skrobi (tzw. skrobia oporna, np. w schłodzonych ziemniakach) nie jest trawiona w jelicie cienkim i zachowuje się podobnie jak błonnik. Sama skrobia nie ma właściwości leczniczych — to składnik odżywczy i zagęstnik.

EfektSiła dowodówŹródła
Skrobia wolno trawiona zmniejsza poposiłkowy wzrost glukozy w porównaniu ze skrobią szybko trawionąSilne[2]
Skrobie modyfikowane (E 1404–E 1452) są bezpieczne w stosowanych ilościachSilne[3]

Silne — Spójne wyniki przeglądów systematycznych lub wielu badań klinicznych u ludzi.

Jak stosować: formy i ilość

FormaJak stosować
Skrobia ziemniaczana (mąka ziemniaczana)zagęszcza w niższej temperaturze, daje przezroczysty, ciągnący kleik; do kisieli, budyniów i wypieków
Skrobia kukurydzianadaje mętniejszy, bardziej zwarty kleik; do sosów, kremów i ciast
Skrobia z manioku (tapioka)do pieczywa bezglutenowego, deserów i perełek tapioki
Skrobia modyfikowanaskrobia zmieniona fizycznie lub chemicznie, by lepiej znosiła gotowanie, mrożenie i kwas; dodatek do żywności oznaczany numerami E 1404–E 1452 [3]

Skrobia w kuchni

W kuchni skrobia służy przede wszystkim do zagęszczania sosów, zup, kisieli i budyniów oraz do rozluźniania struktury ciast. Zawsze rozprowadź ją najpierw w zimnej wodzie, a dopiero potem wlewaj do gorącego płynu — wsypana bezpośrednio tworzy grudki. Skrobia ziemniaczana kleikuje już od około 65°C [1], a długie gotowanie osłabia jej zagęszczające działanie; kukurydziana lepiej znosi dłuższe podgrzewanie.

Skrobia a choroby i diety

Stan lub dietaOcenaCo warto wiedzieć
CukrzycaW umiarkowanych ilościachSkrobia podnosi glukozę we krwi; lepsze są produkty ze skrobią wolno trawioną niż czysta skrobia [2].
Dieta ketogenicznaUnikaćCzysta skrobia to niemal wyłącznie węglowodany przyswajalne.
OdchudzanieW umiarkowanych ilościachSkrobia nie tuczy sama w sobie, ale zagęszczone nią potrawy i desery dostarczają dodatkowej energii.

Przeciwwskazania i skutki uboczne

Skrobia spożywana w ilościach kulinarnych nie ma przeciwwskazań dla zdrowych osób. Osoby z cukrzycą powinny uwzględniać ją w bilansie węglowodanów. EFSA uznała skrobie modyfikowane stosowane jako dodatki do żywności za bezpieczne i nie wyznaczyła dla nich limitu dziennego spożycia [3].

Skrobia dla psa, kota i innych zwierząt

ZwierzęOcenaCo warto wiedzieć
PiesBrak danychBrak wiarygodnych danych o szkodliwości małych ilości; nie jest potrzebnym składnikiem diety.
KotBrak danychBrak wiarygodnych danych; koty słabo wykorzystują węglowodany.

W razie objawów po zjedzeniu skontaktuj się z lekarzem weterynarii.

Uprawa, pochodzenie i odmiany

Chemicznie skrobia jest polisacharydem złożonym z reszt D-glukozy, połączonych wiązaniami α-1,4-glikozydowymi (amyloza) oraz dodatkowo α-1,6 w miejscach rozgałęzień (amylopektyna) [1]. Udział amylozy zależy od surowca: w skrobi ziemniaczanej wynosi około 21%, w kukurydzianej około 28%, w tapiokowej około 17%, a w skrobi z kukurydzy woskowej praktycznie zero [1]. Z jodem skrobia zawierająca amylozę barwi się na granatowofioletowo — to klasyczna reakcja wykrywania skrobi na lekcjach chemii [1]. Celuloza również jest zbudowana z glukozy, ale jej wiązania β-1,4 tworzą proste, sztywne łańcuchy, które człowiek nie trawi — dlatego celuloza jest błonnikiem, a skrobia źródłem energii.

Przechowywanie skrobi

Skrobię przechowuj w szczelnie zamkniętym pojemniku, w suchym i chłodnym miejscu, z dala od produktów o intensywnym zapachu. Wilgoć powoduje zbrylanie i może sprzyjać rozwojowi pleśni.

Jak wybierać

Na etykiecie sprawdź, z jakiego surowca pochodzi skrobia i czy jest natywna, czy modyfikowana. Skrobia ziemniaczana, kukurydziana i z manioku są naturalnie bezglutenowe, ale osoby z celiakią powinny wybierać produkty z oznaczeniem przekreślonego kłosa ze względu na ryzyko zanieczyszczenia. Tańsze produkty marek własnych mają zwykle ten sam skład co markowe — różnić może się drobność i biel proszku.

Charakter informacyjny Ta strona opisuje skład, zastosowanie i wyniki badań wraz z oceną siły dowodów. Nie zastępuje porady lekarza, farmaceuty, dietetyka ani lekarza weterynarii — zwłaszcza w ciąży, przy chorobach przewlekłych i przyjmowaniu leków.

FAQ

Czy skrobia ziemniaczana to to samo co mąka ziemniaczana?
Tak. W Polsce nazwą „mąka ziemniaczana” określa się handlowo czystą skrobię ziemniaczaną — to ten sam produkt.
Skrobia ziemniaczana czy kukurydziana — czym się różnią?
Ziemniaczana zagęszcza szybciej i w niższej temperaturze, daje przezroczysty, ciągnący kleik, ale gorzej znosi długie gotowanie. Kukurydziana daje mętniejszy, bardziej zwarty kleik i jest stabilniejsza. W przepisach można je zamieniać, zwykle w zbliżonej ilości.
Jak inaczej nazywa się skrobia?
Spotkasz nazwy: mąka ziemniaczana, maizena (skrobia kukurydziana), tapioka (skrobia z manioku), po łacinie amylum, po angielsku starch.
Czym różni się skrobia od sacharozy?
Sacharoza to dwucukier (glukoza i fruktoza), słodki i dobrze rozpuszczalny w wodzie. Skrobia to wielocukier zbudowany wyłącznie z glukozy, bez słodkiego smaku, nierozpuszczalny w zimnej wodzie; w gorącej tworzy kleik.
Co to jest skrobia modyfikowana?
To skrobia zmieniona fizycznie, enzymatycznie lub chemicznie, by była stabilniejsza przy gotowaniu, mrożeniu i w kwaśnym środowisku. Nie ma związku z modyfikacją genetyczną; EFSA uznała ją za bezpieczny dodatek do żywności [3].

Źródła

  1. Wikipedia — Skrobia (budowa i właściwości fizykochemiczne) — omówienie
  2. EFSA — Scientific Opinion on the substantiation of a health claim related to slowly digestible starch in starch-containing foods and reduction of post-prandial glycaemic responses (2011) — opinia naukowa
  3. EFSA — Re-evaluation of oxidised starch (E 1404) … and starch aluminium octenyl succinate (E 1452) as food additives (2017) — opinia naukowa
Bazy wartości odżywczych
USDA FoodData Central (zbiór SR Legacy) — baza składu żywności Departamentu Rolnictwa USA, dane w domenie publicznej, rekord NDB 20027. Wartości dotyczą 100 g części jadalnej w formie opisanej w rekordzie; produkty krajowe mogą się nieco różnić.
Podstawa prawna wartości referencyjnych
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011, załącznik XIII — referencyjne wartości spożycia oraz „znacząca ilość” (15% RWS w 100 g). Oświadczenia „źródło” (≥15%) i „wysoka zawartość” (≥30%) reguluje rozporządzenie (WE) nr 1924/2006.

Poznaj również