Przejdź do treści

Właściwości kobylaka

Skład, działanie, bezpieczeństwo i zastosowanie

Autor: · Aktualizacja:

W skrócie

Kobylak to polska nazwa ludowa szczawiu kędzierzawego (Rumex crispus), wieloletniej rośliny z rodziny rdestowatych, której korzeń bywa używany tradycyjnie jako łagodny środek przeczyszczający [1][2]. Zawiera dużo kwasu szczawiowego, a działanie lecznicze nie ma potwierdzenia w badaniach klinicznych [2].

Nazwa łacińska
Rumex crispus L.
Po angielsku
curled dock, curly dock, yellow dock
Inne nazwy
szczaw kędzierzawy, szczaw koński
Kalorie
22 kcal w 100 g
W ciąży
Unikać

Wartości odżywcze kobylaka

SkładnikWartość w 100 g% RWS
Wartość energetyczna22 kcal—
Białko2 g—
Tłuszcz0,7 g—
Węglowodany przyswajalne0,3 g—
Błonnik2,9 g—
Woda93 g—
Wapń44 mg6%
Żelazo2,4 mg17%
Magnez103 mg27%
Fosfor63 mg9%
Potas390 mg20%
Sód4 mg—
Cynk0,2 mg2%
Miedź0,13 mg13%
Mangan0,35 mg17%
Selen0,9 µg2%
Witamina C48 mg60%
Tiamina (B1)0,04 mg4%
Ryboflawina (B2)0,1 mg7%
Niacyna (B3)0,5 mg3%
Witamina B60,12 mg9%
Kwas foliowy13 µg6%
Witamina B120 µg0%
Witamina A200 µg25%
Witamina D0 µg0%

Wyróżnienie oznacza co najmniej 15% RWS w 100 g — „znaczącą ilość” wg załącznika XIII rozporządzenia (UE) nr 1169/2011 (od tej zawartości wolno mówić o „źródle” składnika; „wysoka zawartość” to co najmniej 30%). RWS dla osoby dorosłej wg tego załącznika. Węglowodany podajemy jako przyswajalne (ogółem minus błonnik). Dane o składzie: USDA FoodData Central, SR Legacy, NDB 11616, domena publiczna.

Na co pomaga kobylak? Działanie i badania

Korzeń kobylaka jest tradycyjnie używany jako łagodny środek przeczyszczający i „oczyszczający krew” oraz przy chorobach skóry, a nasiona w Indiach i Pakistanie przy biegunce [1][2]. Przegląd z 2015 r. opisuje w korzeniach związki antrachinonowe, m.in. emodynę i aloe-emodynę [2]. Opis „łagodnego i bezpiecznego środka przeczyszczającego” pochodzi tam ze źródeł tradycyjnych, a nie z badań bezpieczeństwa [2]. Badań klinicznych na ludziach w cytowanych źródłach brak.

EfektSiła dowodówŹródła
Łagodnie przeczyszcza (korzeń, zastosowanie tradycyjne)Niepotwierdzone[1][2]
Działa ściągająco, żółciopędnie i przeciwbiegunkowo (zastosowania tradycyjne)Niepotwierdzone[1][2]

Niepotwierdzone — Badania nie potwierdziły efektu albo go nie badano.

Jak stosować: formy i ilość

FormaJak stosować
Młode liściejadalne na surowo lub gotowane, tylko bardzo młode — starsze są gorzkie [1]
Korzeńtradycyjny surowiec ziołowy, najbardziej aktywna część rośliny [1]
Nasionamielone na mąkę lub palone jako namiastka kawy [1]

Ile kobylaka dziennie i kiedy

Brak badań, które określałyby bezpieczną dawkę leczniczą kobylaka. Nadmierne dawki mogą powodować dolegliwości żołądkowe, nudności i zapalenie skóry, a przed stosowaniem leczniczym zaleca się konsultację ze specjalistą [1].

Kobylak w kuchni

Młode liście kobylaka można jeść na surowo w sałatkach lub gotowane w zupach i jako warzywo, ale tylko bardzo młode, bo starsze są gorzkie [1]. Gotowanie zmniejsza zawartość kwasu szczawiowego [1]. Oznaczono w nim 517–697 mg kwasu szczawiowego na 100 g, a stosunek szczawianów do wapnia był najwyższy wśród badanych roślin, więc większe ilości mogą ograniczać dostępność wapnia z diety [2].

Kobylak w ciąży, dla dzieci i seniorów

GrupaOcenaCo warto wiedzieć
CiążaUnikaćŹródło zaleca unikanie w ciąży z powodu dużej zawartości kwasu szczawiowego [1].
Karmienie piersiąUnikaćŹródło zaleca unikanie w okresie karmienia [1].
DzieciPo konsultacji z lekarzemBrak badań; dla rodzaju Rumex opisywano zatrucia szczawianami, głównie u dzieci [2].

Kobylak a choroby i diety

Stan lub dietaOcenaCo warto wiedzieć
Kamica nerkowaUnikaćDuża zawartość szczawianów; przy dużych ilościach możliwe kamienie nerkowe [1][2].
Dna moczanowa i choroby stawówOstrożnieŹródło zaleca ostrożność przy reumatyzmie, artretyzmie i dnie [1].
Choroby nerekPo konsultacji z lekarzemSzczawiany mogą sprzyjać kamicy i obciążać nerki; skonsultuj z lekarzem [2].

Przeciwwskazania i skutki uboczne

Kobylak zawiera dużo kwasu szczawiowego, który wiąże wapń i inne minerały, a w dużych ilościach może sprzyjać kamicom nerkowym i zmniejszać wchłanianie żelaza [1][2]. Ostrożność powinny zachować osoby z kamicą nerkową, dną moczanową, reumatyzmem, artretyzmem i nadkwasotą oraz kobiety w ciąży i karmiące [1]. Nadmiar może wywołać nudności i zapalenie skóry [1].

Uprawa, pochodzenie i odmiany

Kobylak to w pełni mrozoodporna bylina dorastająca do ok. 0,6 m (strefy USDA 4–8), rosnąca na glebach piaszczystych, gliniastych i ciężkich, najlepiej wilgotnych, w słońcu lub półcieniu [1]. W Wielkiej Brytanii jest poważnym chwastem rolniczym, a skłonność do inwazyjności zależy od regionu [1].

Jak wybierać

Zbieraj wyłącznie pewnie rozpoznane rośliny z czystych miejsc. Ostrzeżenie: autor bazy PFAF zgłosił nudności i wymioty po użyciu korzenia kobylaka w przepisie w miejsce korzenia łopianu [1].

Charakter informacyjny Ta strona opisuje skład, zastosowanie i wyniki badań wraz z oceną siły dowodów. Nie zastępuje porady lekarza, farmaceuty, dietetyka ani lekarza weterynarii — zwłaszcza w ciąży, przy chorobach przewlekłych i przyjmowaniu leków.

FAQ

Kobylak po angielsku?
Curled dock lub curly dock (też yellow dock) [1].
Czy kobylak jest jadalny?
Tak, bardzo młode liście są jadalne na surowo i po ugotowaniu, ale zawierają dużo kwasu szczawiowego, więc tylko w umiarkowanych ilościach [1][2].
Czy kobylak jest toksyczny?
W dużych ilościach szczawiany mogą sprzyjać kamicy nerkowej i zmniejszać wchłanianie żelaza; dla rodzaju Rumex opisano zatrucia szczawianami, głównie u dzieci [2].
Jakie są właściwości kobylaka?
Korzeń jest tradycyjnie łagodnym środkiem przeczyszczającym i stosowanym przy chorobach skóry, ale badań klinicznych brak [1][2].

Źródła

  1. Plants For A Future — Rumex crispus — baza danych
  2. Vasas A., Orbán-Gyapai O., Hohmann J. The Genus Rumex: Review of traditional uses, phytochemistry and pharmacology. J Ethnopharmacol 2015;175:198-228 — przegląd
Bazy wartości odżywczych
USDA FoodData Central (zbiór SR Legacy) — baza składu żywności Departamentu Rolnictwa USA, dane w domenie publicznej, rekord NDB 11616. Wartości dotyczą 100 g części jadalnej w formie opisanej w rekordzie; produkty krajowe mogą się nieco różnić.
Podstawa prawna wartości referencyjnych
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011, załącznik XIII — referencyjne wartości spożycia oraz „znacząca ilość” (15% RWS w 100 g). Oświadczenia „źródło” (≥15%) i „wysoka zawartość” (≥30%) reguluje rozporządzenie (WE) nr 1924/2006.

Poznaj również