Przejdź do treści

Właściwości tuńczyka

Skład, działanie, bezpieczeństwo i zastosowanie

Autor: · Aktualizacja:

W skrócie

Tuńczyk to duża ryba morska z rodzaju Thunnus (oraz pokrewny tuńczyk pasiasty), sprzedawana świeża, mrożona i w puszkach [5][6]. Jest źródłem jodu i kwasów omega-3 [3][4], a w ciąży ważny jest gatunek, bo różne tuńczyki mają różną zawartość rtęci [1].

Nazwa łacińska
Thunnus
Po angielsku
tuna
Inne nazwy
tuńczyk błękitnopłetwy, tuńczyk żółtopłetwy, tuńczyk pasiasty, tuńczyk biały (albakora)
Kategoria
Ryby i mięso
Kalorie
109 kcal w 100 g
Najlepiej zbadane działanie
Jest źródłem jodu Silne
W ciąży
W umiarkowanych ilościach

Wartości odżywcze tuńczyka

SkładnikWartość w 100 g% RWS
Wartość energetyczna109 kcal—
Białko24,4 g—
Tłuszcz0,49 g—
w tym kwasy nasycone0,17 g—
Węglowodany przyswajalne0 g—
w tym cukry0 g—
Błonnik0 g—
Woda74 g—
Wapń4 mg0%
Żelazo0,77 mg6%
Magnez35 mg9%
Fosfor278 mg40%
Potas441 mg22%
Sód45 mg—
Cynk0,37 mg4%
Miedź0,04 mg4%
Mangan0,01 mg1%
Selen90,6 µg165%
Witamina C0 mg0%
Tiamina (B1)0,12 mg11%
Ryboflawina (B2)0,12 mg8%
Niacyna (B3)18,5 mg115%
Witamina B60,93 mg67%
Kwas foliowy2 µg1%
Witamina B122,1 µg83%
Witamina A18 µg2%
Witamina E0,24 mg2%
Witamina D1,7 µg34%
Witamina K0,1 µg0%

Wyróżnienie oznacza co najmniej 15% RWS w 100 g — „znaczącą ilość” wg załącznika XIII rozporządzenia (UE) nr 1169/2011 (od tej zawartości wolno mówić o „źródle” składnika; „wysoka zawartość” to co najmniej 30%). RWS dla osoby dorosłej wg tego załącznika. Węglowodany podajemy jako przyswajalne (ogółem minus błonnik). Dane o składzie: USDA FoodData Central, SR Legacy, NDB 15127, domena publiczna.

Na co pomaga tuńczyk? Działanie i badania

Tuńczyk dostarcza jodu potrzebnego do produkcji hormonów tarczycy [4] oraz kwasów omega-3, a ryby tłuste i owoce morza w diecie wiążą się ze zdrowiem serca [3]. NCEZ zaleca 1–2 porcje ryb tygodniowo, w tym jedną tłustej [2]. Ryby te mogą jednak gromadzić rtęć, dlatego przy wyborze gatunku trzeba zachować ostrożność [1][2].

EfektSiła dowodówŹródła
Jest źródłem joduSilne[4]
Jest źródłem kwasów omega-3 (EPA i DHA)Silne[3]
Spożycie ryb morskich wspiera zdrowie sercaUmiarkowane[3]
Niektóre gatunki gromadzą rtęćSilne[1][2]

Silne — Spójne wyniki przeglądów systematycznych lub wielu badań klinicznych u ludzi. Umiarkowane — Pojedyncze badania kliniczne lub spójne badania obserwacyjne.

Jak stosować: formy i ilość

FormaJak stosować
Świeży lub mrożony (np. tataki, steki)jadany krótko obsmażony lub surowy; ryby surowe wymagają świeżości
Konserwa w sosie własnym lub olejunajpopularniejsza forma; skład i sól zależą od producenta
Gatunkipasiasty (Katsuwonus pelamis) często trafia do puszek jako light, błękitnopłetwy (Thunnus thynnus) to największy gatunek, żółtopłetwy (T. albacares) i biały (T. alalunga) są w sprzedaży jako steki lub puszki [1][5][6]

Ile tuńczyka dziennie i kiedy

Zalecenia obejmują 1–2 porcje ryb tygodniowo, w tym jedną tłustej, czyli 150–300 g [2]. Kobiety w ciąży lub karmiące według FDA mogą jeść 2–3 porcje (po ok. 113 g) tygodniowo ryb z listy najlepszych wyborów, do których należy tuńczyk z puszki light, lub jedną porcję z listy dobrych wyborów, np. albakory i żółtopłetwego [1].

Tuńczyk w kuchni

Tuńczyk z puszki nadaje się do sałatek, makaronów, past kanapkowych i dań z jajkiem; świeże steki zwykle krótko smaży się na patelni albo przyrządza jako tataki. Ryba w sosie własnym ma mniej tłuszczu niż w oleju, ale ilość soli zależy od producenta, więc sprawdź etykietę. Świeżą rybę surową jedz tylko ze sprawdzonych źródeł.

Tuńczyk w ciąży, dla dzieci i seniorów

GrupaOcenaCo warto wiedzieć
CiążaW umiarkowanych ilościachWybieraj tuńczyka z puszki light (skipjack); albakora i żółtopłetwy — 1 porcja tygodniowo, tuńczyka bigeye unikaj [1].
Karmienie piersiąW umiarkowanych ilościachTakie same zasady jak w ciąży [1].
DzieciW umiarkowanych ilościachFDA zaleca 2 porcje tygodniowo ryb o najmniejszej zawartości rtęci, czyli tuńczyka z puszki light; porcja zależy od wieku, ok. 28 g w wieku 1–3 lat [1].
SeniorzyBezpieczneZalecenia jak dla dorosłych: 1–2 porcje ryb tygodniowo [2].

Przeciwwskazania i skutki uboczne

Tuńczyk gromadzi rtęć, więc w ciąży, w czasie karmienia i u małych dzieci ogranicz gatunki o jej wyższej zawartości, zwłaszcza bigeye [1]. Ryby przetworzone, jak konserwy, NCEZ zaleca ograniczać na rzecz świeżych lub mrożonych [2].

Charakter informacyjny Ta strona opisuje skład, zastosowanie i wyniki badań wraz z oceną siły dowodów. Nie zastępuje porady lekarza, farmaceuty, dietetyka ani lekarza weterynarii — zwłaszcza w ciąży, przy chorobach przewlekłych i przyjmowaniu leków.

FAQ

Czy tuńczyk w ciąży jest bezpieczny?
Tak, w ograniczonej ilości: FDA zaleca 2–3 porcje tygodniowo tuńczyka z puszki light lub 1 porcję albakory albo żółtopłetwego; unikaj bigeye [1].
Który tuńczyk ma najwięcej rtęci?
Wśród tuńczyków najwyższą zawartością rtęci w ocenie FDA odznacza się bigeye [1].
Ile kalorii ma tuńczyk w sosie własnym?
Wartość zależy od producenta i zalewy, więc sprawdź etykietę lub tabelę składu na stronie.
Tuńczyk po angielsku?
Tuna [5].
Czy tuńczyk z puszki jest zdrowy?
Jest źródłem jodu i omega-3 [3][4], ale NCEZ zaleca świeże lub mrożone ryby zamiast przetworzonych [2].

Źródła

  1. FDA/EPA — Advice About Eating Fish — omówienie
  2. NCEZ — Ryby w diecie: korzyści i zagrożenia — omówienie
  3. NIH Office of Dietary Supplements — Omega-3 Fatty Acids (poradnik dla konsumentów) — omówienie
  4. NIH Office of Dietary Supplements — Iodine (poradnik dla konsumentów) — omówienie
  5. Wikipedia — Tuna — omówienie
  6. Encyclopaedia Britannica — Tuna — omówienie
Bazy wartości odżywczych
USDA FoodData Central (zbiór SR Legacy) — baza składu żywności Departamentu Rolnictwa USA, dane w domenie publicznej, rekord NDB 15127. Wartości dotyczą 100 g części jadalnej w formie opisanej w rekordzie; produkty krajowe mogą się nieco różnić.
Podstawa prawna wartości referencyjnych
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011, załącznik XIII — referencyjne wartości spożycia oraz „znacząca ilość” (15% RWS w 100 g). Oświadczenia „źródło” (≥15%) i „wysoka zawartość” (≥30%) reguluje rozporządzenie (WE) nr 1924/2006.

Poznaj również